De Bidsprinkhaan
|
“Zuig
hem af. Zuig af die dikke vette pik”, commandeerde en smeekte me ze in één ademtocht. Naar
aloude gewoonte, ging ik ook dit jaar met een paar gelijkgestemde vrienden
naar een chalet die ons in de omgeving van het Frans-Vlaamse dorpje
Godewaertsvelde ter
beschikking werd gesteld door een bevriende boer en waar we ons een
weekeinde terugtrokken om het te hebben over de belangrijke politieke
thema’s van het ogenblik, om de violen gelijk te stemmen en onze
jaarplanning op te stellen. Ook deze jaar had ik erop aangedrongen Tilleke
mee te nemen, ondanks het feit dat ze ons bezinningsweekeinde vorig jaar
had doen uitlopen op een totale mislukking door al van bij de aanvang de
briljante theorische maatschappijanalyse die zowel inleiding als kader van
onze reflectie moest zijn vanuit de feilloze intelligentie van het lichaam
als een kegelspel overhoop had gegooid met haar bewering dat je de wereld
enkel kon begrijpen in de kortstondige flits van het orgasme en ons
vervolgens om de haverklap had geprovoceerd door te stellen dat promiscuïteit
voor haar de meest ontwikkelde uiting van het socialisme was, iets waarmee
we het in de meest gloeiende bewoordingen oneens met haar waren, maar
onszelf elkaar en vooral haar niet konden verbergen dat we de meest
geniale bladzijden van Karl Marx graag hadden ingeruild voor één blik op
de ultieme waarheid van haar huid en dat we niets liever wilden dan
onszelf te verliezen in die plek waar ons bestaan zijn oorsprong en zijn
zin vond, in haar kut, ja ons daar te verliezen voor die verrukkelijke
countdown tien negen acht zeven zes vijf vier drie twee één naar het
nulmoment van het orgasme, dat we al was het maar éénmaal met haar
wilden beleven en zozeer wilden we dit dat wij voor wie bezit haast
synoniem stond voor onrecht en uitbuiting nu heel dat lange weekeinde lang
allemaal door de obsessie werden bezeten haar te bezitten, zozeer dat we
van vrijdagavond tot zondagnamiddag als bronstige hertebokken ons gewei in
elkaar haakten en op elkaar losbeukten in de strijd om het wijfjesdier,
vergeefse moeite echter omdat Tilleke zich door geen van ons liet neuken
en stuk voor stuk met de staart tussen de benen en geil van frustratie
huiswaarts liet keren. Tilleke
was een allumeuse, één van die uitzonderlijke schepsels die mannen met
blikken woorden en lichaamstaal aantrok als een lichtbak konijnen of als
een kaarsvlam motten. Niet weinigen hadden zich verbrand aan haar, maar
dat schrikte het volgende slachtoffer niet af, integendeel dacht elke man
dat hij degene zou zijn die haar wel zou temmen. Dat was echter nog
niemand gelukt. Knap of lelijk, als het haar goed uitkwam maakte ze je het
niet eens zo moeilijk haar in bed te krijgen, dat was niet het punt. Heel
wat kerels konden zich dan ook beroepen op een one night stand met haar.
Het probleem was echter net dat een one night stand voor haar ook
letterlijk een one night stand was, met andere woorden éénmalig en niet
voor herhaling vatbaar, terwijl de kerel die erop had gepocht dat ze
eigenlijk toch wel makkelijk te versieren was en had uitgekeken naar dagen
of zelfs weken seks op bestelling op haar daarna te kunnen dumpen, opeens
tot de vaststelling kwam dat het lekkere snoepje waar hij pas de smaak van
te pakken had gekregen, hem nu plots, onverbiddellijk en onherroepelijk
onthouden werd. Telkens opnieuw lieten mannen zich aan haar vangen en
stelden ze telaat vast wie prooi en wie roofdier was. Hoe meer je voor
haar gewaarschuwd werd, hoe minder geloof je daaraan wenste te hechten en
als je dat toch deed spraken haar prooien met zoveer hunkering en heimwee
over die éne onvergetelijke nacht met haar van dat je desondanks het
risico wou nemen. Ik was niet anders. Een gewaarschuwd man, verlangde ik
haar dubbel zo sterk. Jammer genoeg had ze mij de boot totnogtoe
afgehouden. Verder dan wat getongzoen en wat gewriemel aan haar kont en
tieten had ze me niet laten gaan. In mijn wanhoop begon ik bijna te
geloven dat ze een zwak voor me had en dat ze me wilde beschermen tegen
zichzelf. Toch
bleef ik elke ontmoeting met haar als een kans zien. Misschien zou het
deze keer wel gebeuren? Daarom ook dat ik haar op ons weekeinde had
uitgenodigd. Het risico dat ze alles opnieuw in het honderd zou sturen,
woog niet op tegen die éne kans. Tegen vrees en hoop in hield Tilleke
zich ditmaal echter relatief gedeisd. Schijnbaar nam ze zelfs enthousiast
deel aan onze gesprekken, al liet haar halsuitsnijding duidelijk te kennen
wat ze in werkelijkheid dacht van onze grootse revolutionaire plannen en
al spiegelden haar blote dijen ons een heel andere utopie voor als die van
Heer Marijnissen of Vrouw Halsema. Het bleef echter bij die onuitgesproken
boodschap zodat we aan het eind van de eerste vergaderavond haast spijt
hadden dat ze zich niet uitdagender had opgesteld en ons had toegestaan in
consensus af te ronden. Had ze soms afscheid genomen van haar grilligheid
of zou dit achteraf integendeel haar zoveelste luim blijken te zijn? Ook
achteraf, toen we voor een natje en een droogje afzakten naar het enige
café dat het dorp rijk was en waar ook de jongeren tegen de verfransings
tendens in nog het Vlaamse dialect spraken, flirtte ze veel minder sterk
dan we van haar gewoon waren met ons of met de andere bezoekers. Daar kwam
ook geen verandering in éénmaal we in de chalet waren teruggekeerd om
voor onze verdiende nachtrust en revolutionaire dromen nog een laatste
glas te drinken bij de open haard. Hoe hard we ook probeerden, toch
weigerde ze zich tot de inzet te maken van een wedstrijd om zoveel
mogelijk individuele glimlachjes van haar trachten te oogsten. Wat anders
iedereen en anderen zou hebben bewaakt en angstvallig zou hebben gewacht
tot zij slapen zou zijn gegaan in een jaloerse poging te beletten dat
iemand ook slechts één ogenblik met haar alleen zou blijven en van die
gelegenheid misschien gebruik zou maken om te scoren, had niemand er nu
bezwaar tegen dat ik samen met haar achterbleef toen ze één na één
opstonden om naar het gemeenschappelijke slaapzaaltje te gaan. Er was geen
risico mee gemoeid, er zou immers toch niets gebeuren. Ze was simpelweg
niet in de stemming. Zo was dat.
Ze
ging op mijn dij zitten, haar poesje tegen mijn been aanschurend zodat
mijn broek ’s anderendaags stijf stond van haar ongedroogde sappen en nu
van mijn opkomende erectie. “Je schatje, vannacht ben ik de jouwe”,
waarbij het zelfs mij in mijn geile verdwazing niet kon ontgaan hoe ze de
nadruk op het woord vannacht legde als wou ze me ondanks zichzelf een
ultieme waarschuwing geven vooraleer ook ik mijn vleugels aan haar vuur
zou verzengen en tot bittere as zou verbranden. Verder dan vannacht wilde
en kon ik echter niet denken. Toen ik me vastzoog op haar tieten, lachte
ze triomfantelijk, maar tegelijkertijd met een streepje ontgoocheling dat
ook ik haar geen weerstand had kunnen bieden. Ik was echter als het
mannetje van de bidsprinkbaar. Al weet hij dat zijn wijfje hem na afloop
met huid en haar zal opvreten, toch kan hij niet anders dan met haar
copuleren. Met mij was het net zo. Geconcentreerd
sabbelde ik op haar tepels en hoe harder die werden hoe harden zij ging
kreunen. Als ze nu reeds zo luidruchtig was, hoe hard zou ze dan wel niet
schreeuwen wanneer ik haar zou penetreren of tijdens het orgasme? God, ik
kon enkel hopen dat ze iedereen niet wakker zou gillen. Daarom schrok ik
me natuurlijk een aap toen ik haar opeens hoorde zeggen. “Kom Robert,
blijf daar toch niet domweg staan. Kom erbij”. Ik keek op en daar stond
hij daadwerkelijk in de deuropening. Was hij inderdaad door haar kreetjes
wakker gemaakt of was hij gewoonweg naar beneden gekomen om te piesen of
– wat me het waarschijnlijk leek – uit gerechtvaardige argwaan. “Kom
Robert”, trachtte ik het beste van de situatie te maken, want ik zou er
nog niet in slagen hem buiten te kijken. Trouwens, al had ik uitgekeken
naar een wilde en langdurige vrijpartij in de hitte van de open haard en
van onze zwetende lijven, toch wond de idee van een trio met haar me toch
wel verschrikkelijk op. Bovendien, waar geen kerel ooit mans genoeg
geweest was, om haar de baas te worden, zouden we met zijn beide misschien
wel in slagen. “Kom Robert”, herhaalde ik dus en “Ja, kom toch
dichterbij Robert”, lokte ook zij hem, “ik zal je heus niet bijten”,
hoewel haar klakkende tong, haar blik en haar bloot gelachen
roofdierengebit stelling het tegendeel deden vermoeden. Tilleke
nam Robert, die tot bij ons was komen gestapt, van blonde kop tot teen en
bleef tot mijn ergernis veel te lang staren naar de indrukwekkende bobbel
die zich aftekende onder zijn boxerslip, het enige kledingstuk dat hij op
dit nachtelijke uur nog aanhad., veel te lang bleef ze daar dus naar
storen zodat ik haar ene hand greep en die tegen mijn kruis aandrukte om
haar aan mijn lijf te laten ondervinden dat ook in behoorlijk flink uit de
kloten gewassen was. Robert was met zijn achttien jaar de benjamin van ons
gezelschap en ook de knapste, als je tenminste op het type “jeudige
Robert Redford’ geilt: gespierd, maar niet té,
het gezicht hoekig en verweerd genoeg om niet langer als
jongensachtig bestempeld te kunnen worden en zoals we tot haar jolijt en
tot mijn afgunst konden vaststelden toen hij zijn broekje afstroopte en
zijn bevrijde lul tegen zijn buikwand zwiepte, had hij bovendien een pik
die de vrouwen zou laten zwijmelen en hysterisch doen gillen moest hij
ooit het verstand krijgen zijn studies in te ruilen voor een carrière als
mannelijke stripper. “Mmm wat een flinke knaap. Ik denk dat ik je
strakjes eens stevig ga neuken” lulde ze wat op los als de eerste de
beste del uit een minderwaardig pornoverhaal, het hoofd totaal op hol
gebracht door die stijve pik, dààr, nauwelijks op enkele centimeters van
mijn en haar gezicht, binnen handbereik. “Maar eerst pijpen” en meteen
begon ze de pijpenkrullen van haar vlammend kapsel te met de gezwollen
aders van zijn geslacht en door het paars van zijn eikel te vlechten om
zijn piemel achter het gevlochten gordijn van haar haren te zoenen en te
kussen tot Robert huiverde van onbevredigd genot. Tilleke van
overduidelijk van een ander kaliber dan de makkelijke grietjes die plat
achterover gingen voor zijn scherpe verstand en zijn blonde looks en die
hij met de doorzichtige truuk wat minder begaafde studentes te willen
helpen bij het studeren zonder veel moeite in zijn kot en in zijn bed
kreeg. Niet gespeend van enige zin voor overdrijving, beweerde hij er wel
eens eentje langs achter te hebben gepakt terwijl zij op handen en voeten
over een cursus cultuurfilosofie gebogen zat. “En schreeuwen dat ze
deed!” Wel ditmaal was hij het die schreeuwde. Ondanks haar belofte van
daarstraks had Tilleke met schuin gehouden hoofd namelijk de tanden in
zijn lul gezet en knabbelde ze er op in als was het een maïskolf.
Overmand door het plezier, was Roberts bekken stotende bewegingen gaan
maken zodat zijn lul pijnlijk langs haar tanden schraapte. Tilleke
schakelde naar een hogere versnelling. Zijn lul stevig beetpakkend, trok
ze hem met één hand af, met de andere stevig in mijn kloten knijpend
draaide haar tong rond en over zijn eikel. Ze bedreef de liefde met zijn
pik als Tina Turner met een microfoon: vol overgave en passie. Ik keek al
uit naar het ogenblik dat ze hem in haar mond zou nemen, naar het ogenblik
dat hij zich leeg zou spuiten in haar gezicht en dat hij de gouddraad van
zijn sperma in haar koperharen zou stuwen. Zover kwam het echter, want
toen ze mijn verlangende blik zag, was het dat ze me in één ademtocht
commandeerde en smeekte ““Zuig hem af. Zuig af die dikke vette pik.” Of
ik er al over had gefantaseerd hoe het zou zijn om een andere kerel af te
zuigen? Jazeker! Maar ernstig overwogen om het ooit echt te doen? Neen,
daarvoor was een hete donder als Tilleke nodig, die me Roberts lul
letterlijk onder de neus duwde. Ach verdomme, waarom niet eigenlijk? Geil
toch? Ik nam Roberts gloeiendhete stang van Tilleke over, stulpte mijn
lippen en schoof mijn mond over zijn lul., mijn mondholte vullend met
vorm, warmte en smaak van zijn eikel. Van enig raffinement was bij mij
geen sprake. Ik ging hem meteen stevig mondneuken, zijn pik telkens tot
achter in mijn keel schuivend. Hoe
meesterlijk Robert ook met begrippen en teorema’s omving, hoe briljant
hij ook was in politieke debatten, toch drukte zijn gekreun en zijn
geschreeuw zijn gevoelens veel welsprekender en veelsprekender uit dan hij
ooit met woorden had en zou kunnen doen.
Ondertussen was Tilleke niet blijven stilzitten. Ze had mijn
broeksriem losgegespt, mijn gulp opengeritst en trok mijn slip naar
beneden, de elastiek klemmend onder mijn ballen zodat die omhoog gedrukt
werden tegen mijn schacht. “Ooooo,
nog zo een joekel”, koerde ze als een bakvis die zo-even haar eerste
stijve te zien heeft gekregen. “Zal ik jou eens lekker afzuigen”,
vroeg ze zich even af, maar besliste dan toch haar aandacht te houden bij
Roberts lul, die ongeveer op ontploffen stond. Hij had het initiatief
overgenomen. Mijn hoofd tussen zijn handen klemmend als in een
bankschroef, stootte hij in ongecontroleerde bewegingen in mijn mond die
hij neukte met evenveel overgave als was het de sappige
kut van een blonde vamp. Ik voelde dat hij ging klaarkomen en liet
hem uit mijn mond floepen net op het ogenblik dat hij begon te ejaculeren,
puur genot in hete klodders sperma spuiend over mijn en Tillekes gezicht.
We likten elkaar en zijn pik schoon zodat hij in een mum van tijd opnieuw
een erectie van jewelste had.
“Ik
wil……..ik wil…….”, leek ze koortsachtig na te denken. “Ja wat
wil je nou?”, drongen we aan. “Ik wil….ik wil dat jij” en ze wees
naar mij “hem” en ze wees naar Robert “met je aars neukt. Daar zou
ik nou pas écht heet van worden. Of dachten jullie soms . Verdomme. Die
gedweeheid van haar bleek heel te tijd slechts een charade geweest waarmee
ze ons in de val had laten lopen die nu onverbiddellijk achter ons
dichtklapte. We konden niet meer terugkrabbelen en we wilden het eigenlijk
ook niet. Robert had zich in elk geval reeds op zijn rug gedraaid en
richtte zijn pik met beide handen als
een trotse torenspits de hoogte in. Ik
ging schrijlings over zijn heupen heen zitten en langzaam heel erg
langzaam schroefde ik me op zijn monsterachtige pik vast. Aanvankelijk
overheerste het gevoel van pijn dat van genot, maar toen ik mij ging
concentreren op de sensatie van dat warme levende vlees dat diep begraven
was in mijn ingewanden en toen ik zag hoe Roberts gezicht verkrampt was in
een grijns van wellust en hoe Tilleke zich door het dolle heen wijdbeens
zat te vingeren, kwam er een erectie opzetten als nooit tevoren die zelfs
Roberts lul in omvang
overklaste. Reeds voor ze iets zei, zag ik in Tillekes ogen dat ze hem in
haar wou. Ze nestelde zich op mijn schoot, haar rug naar mij en het
gezicht naar Robert toe, en spietste zich met kronkelend bekken op me
vast. Over haar schouder heen zag ik hoe hij naar het geile theater keek
van haar kut die zich om mijn pik stulpte. “Ooooh”, krijste ze, “het
kan me niet schelen als ik dit niet overleef. Ik had haar stevig bij de
tieten gepakt en verpulverde die tussen mijn knuisten tot het
vuursteengruis van haar tepels. Zij liet zich evenmin onbetuigd en telkens
ik me moeizaam vanop Roberts pik omhoog krikte liet zij haar kut met volle
kracht op mijn ballen neerkomen zodat zijn lul zich tot aan het gevest in
mijn reet boorde en ik het gevoel dat kreeg dat hij me middendoor zou
splijten. In plaats daarvan
slaakte hij een luide gil en begon hij zijn hete zaad in mijn aars te
pompen, wat ook bij mij voor de ontlading zorgde en mijn pik als een
vuurpijl deed afgaan in Tillekes kut waar hij uitéénspatte in duizend
gensters die haar lichaam in lichterlaaie zetten en haar in een lavaregen
van obsceniteiten deed klaarkomen. “Bravo”
klonk het geestdriftig vanuit een hoek waar ineens Tom, Loes en Lieselot
naast elkaar bleken te zitten, Tom in het midden met Loes en Lieselot aan
weerszijden van hem, zich met één hand vingerend de andere hand veréénd
rond zijn pik die ze onvervaard afrukten tot het zaad hem in de ogen
sprong. De
dageraad was aangebroken. Normaal gezien zouden we ongeveer op dit
tijdstip zijn opgestaan na een welverdiende nachtrust om na een paar
kopjes koffie en een hartig Engels ochtendontbijt met volle energie aan de
vergadering te kunnen beginnen. Die dag werd er echter helemaal niet
vergaderd. Geneukt des te meer en onder de deskundige leiding van Tilleke
schoven we de bevrijding van de mensheid zonder schroom opzij voor de
zelfzuchtige bevrediging van ons genot. Het
was de allereerste keer dat we Tilleke neukten. Het
was de allerlaatste keer dat we Tilleke neukten. Maar
het was niet de allerlaatste keer en Robert en ik elkaar neukten. |
back to Wilde Zijde Erotische Vertellingen
back to HeXX-page