Ik heb je dagelijks gezien, maar je bent onbereikbaar en verboden. Onze ogen vertellen echter hele verhalen, we verdrinken in elkaar als onze blikken kruisen. Zo is het al gewoonte geworden om vanuit dat ene zijraam elkaar op te zoeken en een "gesprek" te voeren. Je kijkt me dan diep en liefdevol aan en ik verdwijn in je. Mijn blik wordt zacht en ik wil je zóveel zeggen. Dat lees je in m'n ogen en zo blijven we in een soort intiem contact.

Maar nu… nu gaan er deuren voor ons open, want samen een stuk motorrijden betekent dat we ongestoord van elkaars aanwezigheid gaan genieten.
De eerste keer dat we samen weggaan ben ik nerveus en vol opgewonden verwachtingen. Eigenlijk wil ik linea recta naar de dijk rijden om daar een plek op te zoeken waar we ongestoord tegen elkaar aan kunnen liggen.
Maar je bent vol van je motor, dus we gaan toeren, Ik laat jou voorop rijden en ik volg. Je ziet er weergaloos uit en ik moet opletten dat je me niet teveel afleidt van het verkeer. Na een tijdje ontspannen toeren komen we aan bij de dijk. Je schijnt exact te weten waar je heen wilt.

Wanneer ik m'n helm afzet en m'n jas losmaak, zie ik je naar me kijken. Je kijkt alsof je me voor het eerst ziet en je neemt de tijd. Dus neem ik óók de tijd om al die motorkleding uit te trekken. Eerst maar die handschoenen uit. Vinger voor vinger alsof ik aan 't strippen ben. Dan zet ik beide handen op m'n heupen en glij langzaam naar het midden van m'n broeksband. Het klittenband dat als rits dient scheur ik tergend langzaam los. Draaiend met m'n heupen stroop ik vervolgens stukje bij beetje m'n motorbroek naar beneden. M'n benen gestrekt en m'n kont uitdagend naar achter. Opeens loop ik vast op m'n logge leren motorlaarzen, helemaal vergeten. Ik trek de broek weer een stukje omhoog en strek m'n been naar je uit. Je begrijpt direct de bedoeling en doet m'n laarzen uit.
Je open lachen en kijken me geil aan.
Na de broek is de jas aan de beurt en als een volleerd stripper draai ik me om en voer de juiste bewegingen uit. Dan sta ik voor je in m'n gewone kleding: strakke zwarte spijkerbroek en een zwart shirtje met spaghettibandjes. Ik kijk diep in je ogen en zie dat je me niet kan weerstaan. Plagend duw ik een van de bandjes naar beneden. Je volgt de beweging alsof je gehypnotiseerd bent. "Stop", fluister je schor, en ik leg m'n vinger nog even onder het andere bandje, alleen om die geile blik in je ogen te zien.
Dan stop ik en ga tegen je aan zitten en we kijken naar de zee.

Het voelt zó vertrouwd om eindelijk in je armen te liggen, een diepe zucht ontsnapt m'n lippen en je lacht. Teder kus je het puntje van m'n neus, dan m'n ogen één voor één, je streelt m'n wang en geeft een kusje op m'n kin. Dan geef je me eindelijk die hete zoen op m'n mond, waar ik zo lang naar heb gehunkerd. Het puntje van je tong zoekt speels de mijne op en m'n lichaam reageert direct instinctief: m'n hart gaat tekeer, ik word nat en ga zwaar ademen.
Je handen vinden m'n borsten en het voelt alsof ze thuiskomen. M'n tepels reageren op je onderzoekende vingers en worden keihard. Ik duw me dichter tegen je aan en leg m'n hoofd op je borst. Je ademhaling gaat zwaar en onregelmatig. Ik laat m'n handen hun weg zoeken over je borst. Dit heb ik al zo lang gewild en het voelt zalig. Op het moment is alleen dit voor ons voldoende. We genieten van het moment, van elkaar.

Gepraat hebben we de laatste tijd genoeg, het was het enige dat mogelijk was. Praten over verwarde gevoelens, altijd op minstens een meter afstand van elkaar en vooral: niet aanraken!
Nu willen we dus alleen dát: aanraken en aangeraakt worden, elkaar voelen, proeven, ruiken.
Ik word duizelig in m'n hoofd, heen en weer geslingerd van opwinding naar ontspanning; van rust naar onrust; van geilheid naar tederheid; van blijdschap naar verdriet.
Je kust me overal, alles is nieuw voor je. Je handen verkennen ongeleid m'n lichaam en ik geniet mateloos van je adoratie.
"Mooi mens", fluister je. Je kijkt me indringend aan.
"Je bent een mooi mens" herhaal je nog eens. Je stem klinkt schor en ik nodig je uit met m'n ogen. Dit is de grens, de grens die we samen gesteld hebben. We lezen in elkaars ogen hoeveel verder we nog zouden willen gaan.
Onze handen vinden elkaar en we leggen ons neer bij de grens en nemen hiermee vooralsnog genoegen.

xs