Zwoel warm is het in de smalle straatjes. Het hete van de middagzon is eraf, het fris koude van de nacht nog niet aanwezig. Ik loop slenterend tussen de mensen door. Rugzakje hangt aan een band over mijn schouder. Sandalen aan, korte broek en topje. Ik kijk tevreden naar mijn ledematen. De zon van de afgelopen dagen heeft ze mooi bruin gekleurd. Mensen lopen af en aan. Het is druk op straat. Van alles wat: jonge gezinnen zeulen met bolderkarren en kinderen. Jonge stellen zoeken vertier in een van de vele bars of op een terras met te harde live muziek. Ouderen schuifelen langs etalages en eethuisjes.

Ik kijk en loop langzaam door; Laat de indrukken, geluiden, geuren en warmte tot me door dringen. Het straatje gaat omhoog en boven aangekomen is mijn einddoel. Een terras waar je, met enig geduld, kans maakt op een plaatsje met een verbijsterend uitzicht op zee. Het is er druk maar ik heb de tijd. Ik zoek een plekje en bestel wat te drinken. Mijn boek zit in mijn rugzakje, ik zoek het op en lees een paar bladzijden. Het terras is nog een middagterras: kinderen hollen er rond, het merendeel van de bezoekers is vrouwelijk. Rond zon’s ondergang zal dat wijzigen, weet ik uit ervaring. Dan wordt een terras een avondterras en zullen meer mannen bezit nemen van de stoelen en plekken. Ik weet dat ik me dan breder moet maken, meer nadrukkelijk moet gaan zitten een groter stuk van het tafeltje moet claimen, om niet in een hoekje gedrukt te worden. De heren nemen graag alles over: plek, tafel, ruimte, macht. Ik geef ze de kans niet. Hun wereld is ook mijn wereld. In mijn ooghoek zie ik dat er ruimte vrijkomt op de plaats die ik voor mezelf bestemd heb. Mooi in een hoekje, niemand achter me. Ruim uitzicht over het terras en vooral…. over zee. Als de familie vertrokken is, sta ik op, neem mijn drankje, boek en rugzakje mee en verhuis naar mijn plek.

Tevreden met mezelf en de wereld lees ik door. Het wordt langzaam aan rustiger. Mensen genoeg maar de kinderen verlaten het openbare leven evenals hun moeders. De heren komen uit hun werk het terras over nemen. Ze kijken naar mij maar ik zie ze niet. Het wordt tijd om wat te eten. Ik bestel nog een bier en pasta met een salade. De zon begint te zakken en komt mooi in beeld boven de strakke zee. Het waait nauwelijks, het water is rustiger dan ik ooit thuis zie aan het strand. Terwijl ik eet, kijk ik over het terras naar de mannig druk zijnde heren, belangrijke figuren: koffertjes naast de stoel, stropdassen afgeknoopt, GSM op tafel of aan hun oor. Ze vormen een merkwaardige contrast met de stelletjes die straks uitgaan. Die zien er mooi, goed verzorgd en trendy uit.

De zon zakt, het wordt iets schemeriger door de lange schaduwen die over het terras gaan vallen. Mijn boek stop ik in mijn rugzak, lezen hoeft niet meer. Er is genoeg moois te zien nu. De zanger/gitarist van de avonden ervoor is er weer. Hij is nog niet in functie, hij zit een paar tafels verder aan een drankje. Het is nog even te vroeg en even te rumoerig voor zijn kunst. Ik vind hem aantrekkelijk. Jongensachtige krullen over zijn voorhoofd. Prachtige bruine armen in  een mouwloos T-shirt. Tattoo hoog op zijn arm (ik kan niet zien wat) en een klein oorringetje. Ik gluur nog heel even, zucht eens diep en kijk weer naar de zee. De zon begint een rode spiegeling in het water te maken. Genoeglijk leun ik achterover. Het leven is zo lekker als je het zelf maakt….. bedenk ik me even stilletjes voor me uit lachend. Mijn tafeltje wordt afgeruimd, de pasta was goed, de salade verrukkelijk met olijven en feta, koffie toe.

De zanger pakt zijn gitaar en tokkelt zacht wat voor zich heen. Gitaar stemmen en zacht wat inspelen. Het klinkt lekker en ik sluit mijn ogen heel even. Dit is een moment dat je bewaren wilt. In je hoofd. Momenten met een gouden randje. Het gitaar spel wordt wat harder, het terras nog minder rumoerig en de sfeer wordt warmer. Ik kijk rond om nog wat te bestellen maar voordat ik dat heb kunnen doen wordt er een drankje op mijn tafeltje neergezet. Vragend kijk ik naar de jongen in kelners pakje die het komt brengen. In gebroken engels weet hij me duidelijk te maken dat ik dat aangeboden krijg alleen van wie krijg ik niet helder. De jongen loopt snel weer door, blij dat hij van mijn ingewikkelde vragen af is. Ik twijfel…. Wat moet ik hier nu mee?

De zanger gaat staan en loopt naar zijn microfoon. Die gebruikt hij altijd het eerste uur. Dan is het voor hem nog lastig om het terras te overstemmen zonder. Daarna zal hij hem aan de kant zetten weet ik. Hij prikt zijn versterker aan zijn gitaar en zet in. Ik staar onbewust naar hem en hij geeft me een knipoog, kijkt naar mijn, nog niet aangeraakte, drankje en terug naar mij. 
Ik kijk hem even vragend aan…. ‘van jou?’
Hij geeft een kort knikje en ik voel me warm en blij…….. van hem.
Dan laat ik het me ook maar goed smaken en voorzichtig proef ik even. Een merkwaardige cocktail, waarschijnlijk met een onuitsprekelijke naam, de smaak is fris en lekker. 
Zijn stem geluid en gitaarspel in combinatie met een zonsondergang die nu snel inzet maakt het tot iets bijzonders. Warm en hees klinkt zijn stem, snel en ritmisch zijn spel. De gasten op het terras gaan automatisch zachter praten of stoppen daar helemaal mee om te genieten van de muziek.
De zon zakt, de tijd verstrijkt. Mijn inmiddels lege glas wordt, zonder vraag, vervangen door een volle. De gitarist knipoogt weer en ik geniet. Mijn plekje, de omstandigheden, het ‘klopt’ allemaal. 
Als het laatste snippertje zon plots toch nog snel weg zakt in zee, en ik in mijn hoofd het laatste kinderlijke gesissss van die vurige bal hoor weg sterven, is op het terras de olielampen verlichting aangestoken. De microfoon is weg en de zanger heeft plaats genomen op een barkruk en zingt zachte melancholieke liedjes. Geen woorden te verstaan maar de melodie en zijn geluid zegt genoeg. Liefde, pijn en verlating is het onderwerp.

Ik gluur naar je hoofd. Je kijkt droef bij wat je zingt. Mooi hoofd, gegroefd en serieus. Het jonge onbevangene heb je allang verloren, ik zie het. Het maakt je mooi. Af en toe voel ik je ogen mijn kant opglijden. Soms kruisen onze blikken elkaar. De tijd verstrijkt, het wordt later en later. Het wordt niet kouder, het blijft aangenaam warm en stemmig. Je neemt even een pauze. Ik zie je naar binnen lopen, met een paar minuten ben je terug en dan kondig je in je beste engels aan dat je nog twee nummers zult zingen en dat het er dan voor vanavond weer op zit. De twee nummers worden er uiteindelijk, zoals gewoonlijk, vijf maar dan pak je definitief je spullen bij elkaar, je kijkt me nog een keer aan en dan loop je weer naar achteren en uit mijn gezichtsveld. 

Ik voel teleurstelling en berusting. Wat had ik anders verwacht? Ik wil de muziek die ze nu gaan draaien ontlopen. Het zou mijn stemming verstoren als ik daar in bleef zitten. Ik vraag om de rekening, betaal, pak mijn spullen in mijn rugzakje en loop richting strand. Als ik het strand op stap doe ik mijn sandalen uit, bevestig ze aan elkaar en hang ze aan mijn rugzakje. Het zand is nog warm en zacht.

In het flauwe schijnsel van de maan loop ik richting branding. Het is fijn hier alleen te zijn. Mijn gedachten dobberen traag wat rond. Rust in mijn hoofd, helaas niet in mijn lijf. Ik besluit rechtsaf te gaan en te kijken of ik verderop misschien kan zwemmen.

Ik zie dat mijn spullen gezelschap gekregen hebben. Je zit met je gezicht naar me toe handen samen gevouwen over je, iets gespreide, benen en knieën naar me te kijken.
Ik verkeer weer in twijfel. Wat moet ik nu? Naakt uit het water stappen of hier blijven…?
Heb ik eigenlijk een keus? En wil ik wel bij je weg blijven?
Je maakt het me makkelijk door op te staan en bedaart je broek en shirt uit te trekken. Je sprint naar me toe en binnen twee seconden sta je naast me in het warme zoute water.

Ik begroet je wat ademloos en bedank je voor de drankjes die ik van je gedronken heb. Je lacht en raakt mijn arm even aan. Ik voel het tintelen van af het plekje dat je raakte door mijn lijf. Ik pak je hand en kus en lik je handpalm. Blijkbaar is dat het sein waar je op wachtte want  je trekt me naar je toe en zoent me heet en hard op mijn mond. Je tong zoekt en vindt de mijne. Je smaakt zoutig en lekker.

Ik sla mijn armen om je heen en kruip zo dicht mogelijk tegen je aan. Verder hebben we niets nodig. Je streelt mijn borsten, masseert stevig mijn rug, knijpt mijn billen. Ik woel door je natte krullen, zet mijn nagels in je schouderbladen en tast naar je stijve pik en stevige ballen. Je reageert met genoeglijk en goedkeurend gekreun en gehijg, wat meer en meer ongecontroleerd en hartstochtelijk wordt. Het geluid bevalt me en ik wil meer van je horen.  Ik laat mijn handen over je borst naar je tepels glijden en raak ze aan, eerst zacht dan harder en harder.  Ik trek mijn benen op en sla ze om je middel. Het water tilt mij, je hoeft me eigenlijk alleen maar vast te houden Je pik houdt ik stevig vast. Ik wil je nog niet in me voelen, ik wil eerst van je genieten, je horen, je voelen. Je speelt het spel mee, zoenen en terugtrekken. Veroveren en veroverd worden. Van zacht en teder, naar hard en pijnlijk.
Dan, voor mij toch nog onverwachts, til je me iets op en laat je, je in me glijden. Een waanzinnig sensatie trekt door mijn lijf. Grenzeloze opwinding als je, je heupen beweegt en mij tegengesteld op en neer laat deinen. Diep, diep stoot je in me.

Wat onzeker bevend kijk ik naar je op. Je kust me diep en warm terwijl je mijn ogen niet loslaat. Je zet me op de grond en hand ik hand lopen we het water uit. Uit mijn rugzakje haal ik een minuscuul handdoekje daar gaan we op zitten.

Trots en mooi zit je naast me. Mannelijk en stoer. Je prachtige erectie boeit me. Voorzichtig tast ik er even naar. Je laat je achter over zakken en op je rug gelegen streel je zacht mijn rug terwijl ik je aftrek. Ik buig me voorover en lik even zacht om je eikel, dan laat ik je in mijn mond en keel glijden. Kreunend begin je met je heupen te werken. Ik ga helemaal op in je bewegingen en je geluid en voel mijn eigen opwinding weer opflakkeren. Even nog blijf ik je zo bewerken, dan ga ik op je zitten en laat je weer diep in me glijden. 

Deze keer hou ik het hoofd koel. Ik kijk je in je ogen terwijl je onbeheerst in me stoot. Ik fluister zachte, niets zeggende dingen in je oor en luister heel intens naar je steeds heftiger wordende gekreun. Als je plots mijn billen grijpt en me hard naar je toe trekt voel ik je onbeheerst schokkend klaarkomen. Ik kijk naar je gezicht waar emoties over heen schieten. Kus zacht je mond, wangen en ogen terwijl ik zie hoe je heel langzaam weer terug keert naar het hier en nu.

Ik laat mijn hoofd op je schouder rusten en hou je stevig vast. Even samen heel alleen.

Dan is de betovering van het moment verbroken. We kussen nog even en trekken ons terug.
Ieder in gedachten verzonken, lopen we weer naar de branding. We spoelen het zand van elkaar af en kleden ons weer aan. Hand in hand lopen we terug naar de muziek en de bedrijvigheid van de boulevard. Een laatste kus, een zachte aai en dan loop je van me weg, terug je eigen wereld en leven in……….

©2003 de_HeXX