|
Haar ogen kijken de wereld in,
Met de onschuld van een kind van
tien.
Alsof ze niet zoveel ouder zijn.
Alsof ze niet al teveel hebben
gezien
Versluierd door haar onschuld
zindert haar verlangen,
Het verteert haar diep van binnen,
en brengt een gloed op
haar wangen.
Ze is een ruige meid
In haar stem klinkt meestal kracht.
Ze toont niet graag haar
kwetsbaarheid,
maar ze heeft geen keus, vannacht.
Haar ogen smeken om aandacht.
De overgave is compleet.
Elke seconde die ik wacht,
is in haar ogen bijna wreed.
Ze voelt zich naakter dan haar
lichaam,
dat ze uitdagend etaleert,
in elke schaamteloze houding,
die ik haar heb geleerd.
Mijn harde hand doet haar adem
stokken.
Extatisch ondergaat ze de pijn.
Haar ogen tonen de bevrijding.
Eindelijk... voelt ze zich klein.
door: Rik
|
back to poezie