Haar ogen kijken de wereld in,
Met de onschuld van een kind van tien.
Alsof ze niet zoveel ouder zijn.
Alsof ze niet al teveel hebben gezien
Versluierd door haar onschuld
zindert haar verlangen,
Het verteert haar diep van binnen,
en brengt een gloed op haar wangen.
Ze is een ruige meid
In haar stem klinkt meestal kracht.
Ze toont niet graag haar kwetsbaarheid,
maar ze heeft geen keus, vannacht. 
IMG0002.JPG
Haar ogen kijken me aan,
vol verwachting, vol vertrouwen.
Ze voelt zich uitverkoren.
als 1 uit 1.000 vrouwen.
Ze gaat zich niet verzetten,
zal alles laten gebeuren.
Al weet ze dat wat komen gaat,
haar blanke huid zal kleuren.
Ze weet dat ze zal gloeien,
zal kronkelen en schrijnen.
Ze weet ook dat mijn liefde,
haar pijn weer laat verdwijnen.
Haar ogen smeken om aandacht.
De overgave is compleet.
Elke seconde die ik wacht,
is in haar ogen bijna wreed.
Ze voelt zich naakter dan haar lichaam,
dat ze uitdagend etaleert,
in elke schaamteloze houding,
die ik haar heb geleerd.
Mijn harde hand doet haar adem stokken.
Extatisch ondergaat ze de pijn.
Haar ogen tonen de bevrijding.
Eindelijk... voelt ze zich klein.                                      door: Rik
 

back to poezie