back to poezie

robert nowan  LYNX

Hij rook haar geur voor ze er was
Op wind langs oren, bek en flanken
In mijlen levend gras op wacht
Zwarte ogen in de nacht

Hij wist dat zij dit weten zou
Uitgedaagd tot spanning, pijn
En nu op weg, naar haar op jacht
Zwarte ogen in de nacht

Nerveus gevangen in het net
Van duwen, vrijen; likkend nat
Omcirkeling van tred en vacht
Zwarte ogen in de nacht

Een slag van nagels en een grauw
Dwingt de man vrijwillig neer
Een vrouwelijke klauw van macht
Zwarte ogen in de nacht