|
Met
mijn ogen dicht, zie ik dat er nog steeds geen opening is ter
voorbereiding van de geboorte, zie ik dat het kindje vandaag moet geboren
worden maar dat het helaas nog steeds niet komt, zie ik dat de toekomstige
moeder samen met mij huilt van angst.
Met
mijn ogen dicht, zie ik hoe de kinderarts de beslissing neemt om medicatie
toe te dienen om de bevalling te bevorderen, maar dat het geen zin heeft.
Ik voel dat ik bang ben dat er iets niet in orde is, ik voel de
onzekerheid groeien.
Met
mijn ogen dicht, zie ik hoe de kinderarts de plotse beslissing neemt om
het kindje via een 'Keizersnede' uit de moeder te halen, zie ik dat de
navelstreng tweemaal rond het hoofdje is gedraaid en zie ik dat dankzij de
plotse ingreep toch nog alles is goed gekomen.
Met
mijn ogen dicht, zie ik mijn allereerste kleinkind, neem het in mijn armen
en begin te huilen, niet van verdriet maar van geluk. Ik zie dat alles
goed is en dat de baby gezond is, de nachtmerrie is voorbij.
Eens
komt de dag, dat alle kinderen gezond op de wereld zullen komen en dat er
geen mislukkingen meer mogelijk zullen zijn, ik voel dat we moeten blijven
geloven in de wetenschap en in de vakkundigheid van onze artsen, ja, dat
zie ik allemaal, zelfs met mijn ogen dicht! |