| Ik sta aan je bureau om een
afspraak te maken. Jij weet wel beter. Ik veronderstel dicht bij je
oor dat jullie vast en zeker wel een kelder in het gebouw hebben.
Zo'n plek waar maar af en toe iemand komt om reparaties te
verrichten of dozen te dumpen. Je knikt en ik zeg: "Kom".
We staan op, lopen naar de gang en stappen de lift in. Het voorspel
was lichtvoetig. Je had me verteld dat je onder je stugge
spijkerbroek niets droeg vandaag. Dat dat je prikkelde. Ik liet me
verleiden om hetzelfde te doen. Alleen had ik een broek van zachte
stof aan die een onverhoopte erectie onbarmhartig aan de
buitenwereld zou tonen. Er moest wel iets gebeuren. Geen sprake van
dat we het niet zouden doen. Alleen al het van elkaar weten van dit kleine onschuldige geheimpje prikkelt ons gevoel met een kinderlijk genoegen. De lift instappen is het bewust overschrijden van de drempel tussen de normale werksituatie en een kortstondig avontuur. Ik zie het aan de blik in je ogen. In de lift plaats ik me met gespreide benen vlak voor je. Woordeloos. Je reageert op me door rechtstreeks en hard in mijn kruis te grijpen. Verder niets. De kelder is koel, heel koel zelfs. We lopen van de lift naar een plek die niet meteen in het zicht is Maar echt verborgen is het ook niet. Iemand die deze laagste verdieping als bestemming heeft uitgekozen moet ons na verloop van tijd haast wel zien. Dan knallen we tegen elkaar. Hevig. Heftig. We kussen elkaar nog niet. Ik druk je met mijn lichaam hard tegen een betonnen muur. Je vingers verstrengelen zich in de mijne. Mijn handen trekken ze zijwaarts omhoog alsof ik ze hoog tegen de muur boven je wil spijkeren. Door onze gestrekte armen zijn we zo "uitgerekt" dat elke vezel van mij tegen de jouwe drukt. Ik voel je borsten en je buik duidelijk tegen mij aan en ik wil ze. Mijn geslacht recht zich tegen de druk van je broek. Bovenbenen tegen bovenbenen. Knieën tegen knieën. Totdat je voeten eindelijk uit elkaar zet en ik daardoor de eerste omhelzing van je dijbenen voel. Handen laten elkaar los. Lippen zoeken elkaar. Haastig en dorstig. Mijn twee handen vinden geroutineerd de sluiting van je broek en die gaat op je knieën. Ik heb geen geduld.. Een been moet er uit. Je hebt mijn rits geritst en door de ontstane opening mijn overgevoelige pik gevonden. Je sluit met twee handen mij stevig binnen jouw kracht. Mijn broek vliegt los en zakt op mijn voeten. Koele lucht omspoelt jouw en mijn benen en lendenen. Ik wil op en in je. Je trekt mij met jouw ogen naar je toe. Ik voer de druk van mijn lijf tegen het jouwe op en glijd daarbij van beneden naar omhoog. Je naakte billen worden op de koude muur gedrukt. Je hemd wordt omhoog gewrongen. Een sterke streling van lijf op lijf, een bronstige klauw op de zachtheid van je buik. Je slaat een been hoog om me heen en kijkt me rechtstreeks open en afwachtend aan. "Hou vast", zeg ik en druk mijn lijf opnieuw omhoog. Nu in de wetenschap van jouw weerloze naaktheid en de zoekende kracht van mijn pik in de koelte van de kelder. In een deel van een seconde, waarbij ik je nog net niet raak, voelt mijn pik dat je klaar bent voor mij. Ik druk me hevig in je. Ik hijs je met mijn beweging op en wil verder in je doordringen dan onze lichamen toestaan. Ik beweeg me in je om deze beperking op te heffen; me door de barrière van je kut heen te wringen. In toenemende mate harder en onbarmhartiger. Als het fysiek niet verder mogelijk is je te bereiken, dan maar qua intensiteit. Ik hoor je stotende ademhaling en die windt mij op. Kilo's grind wentelen zich over de bodem van mijn lijf op zoek naar een uitweg. Als ik merk dat ik ga komen stop ik abrupt. Verminder de druk op jou. Verplaats mijn lijf zonder het contact te verliezen. Dan: twee dingen tegelijk: - zachtheid van mijn mond op en over de jouwe - zachte strelende vingers over je geslacht - huid van een dijbeen gestreeld door dat van mij Tongen die strelen en zoeken, vechten. Vingers die in je dringen. Jouw harde hand die zonder voorzichtigheid opnieuw mijn pik zoekt. Je laat me niet los. Dan een toenemen van zachtheid. Ruimte voor zachte streling en aandacht. Het opschuiven van je kleren zodat mijn handen je buik kunnen voelen; het steeds terugkerende zoeken naar je borsten, zoals jouw handen nu over mij gaan. Honger naar huid tegen huid. Dat gebeurt. Intens en vol nauwelijks verhulde hartstocht. Lippen om je tepels, kegeltjes bijna. Vingers die je tepels zoeken. Vingers die ze bevoelen en strelen. Vingers die zacht aan je tepels trekken. Dan hard en nog harder. In een verlangen scheuten naar je buik te sturen. Als we naarstig verder willen draai ik je om met je rug nar me toe. Gelukkig is er een stapel dozen waarop je voorover kunt leunen. Want ik laat je geen tijd. Handen, armen, lijf, en geslacht dringen zich eenduidig naar je kut. Mijn lijf maakt toegang en je reageert als gestoken. |
| Rusteloze handen
scheuren bijna je kleding van je rug, stropen alles omhoog. De wens boven je billen je rug te zien overheerst. De honger je kut om me heen geplooid te voelen, je stem je te horen in deze houding waarin ik vrij kan bewegen. Je bij iedere gemaakte doorgang in je lijf je met beide handen hard naar me toe te trekken. Om de stoot te verhevigen. Om mezelf in jou te kunnen katapulteren. Om je strak om mij knellende lijf voelen spannen en ontspannen. Ik wil je horen kreunen. Ik wil je stem. Ik wil je horen schreeuwen. |
 |
| Je schreeuwende stem
weerkaatst in de harde betonnen ruimte. Een geluid dat mijn ballen
opvoert en me dwingt me in jou uit te laten melken. Ik neem je. Je
wordt genomen. Snel, hard en vol deze keer. Als je bent gekomen, leg
ik je op de dozen neer. Koester je voor een moment met mijn bezwete
lichaam. Spreid je benen en kus je schoot. Zacht … en als je zover
bent: sterker. Armen, handen en lichaam strelen je lijf. Ik let op
je en ben veel zachter nu. Aandacht. Tederheid. Ik zie je golfjes
opkomen en bijna zonder verheffing over je rand gaan. Je komt een
tweede keer. Langdurig nu. Als ik merk dat het genoeg is stoppen we. We kleden ons aan. Verzorgen bij elkaar de laatste knoopjes, plooien, haarlok. Hand in hand lopen we naar de lift. Bovengekomen zet jij je achter je bureau. Samen buigen we ons over je agenda en maken we een volgende afspraak. |
Robert Nowan
