| (intro: 26-02-02: Vandaag, opgestaan, als gewoonlijk om zes uur en het verhaal "rokje" opgeslagen , omdat ik deze site gisteravond gevonden had. Kinderen de deur uit en mijn vrouw voor 26 een kop koffie gemaakt. Daarna haar terloops gezegd dat er een leuk verhaal op de puter voor haar zit te wachten. Ze leest en terwijl ik aan het stofzuigen ben, hoor ik boven de herrie van de hoover uit de geluiden van acknowledgement en satisfaction, `cause she was reading a story that was her: fantasy that could be just as well be reallity'. En dat was nadat we gisteren in de schuur , op de motorfiets, elkaar aankijkend, en met laarzen aan, een explosieve 2 minuten hadden. Maar daarna weer werken en zorgen en gewoon ??? Bedankt voor de "free ride" die jullie niet voor niks krijgen. En als er iets is dat ik kan schrijven uit dit verre , mooie, koude, dwaze land; moedig me dan maar aan.) |
| Zo maar een dag door: Fosca. |
|
We rijden terug naar het dorp en gaan naakt in de oceaan zwemmen en schreeuwen onbegrijpelijke dingen tegen elkaar. Ik loop naar de auto, pak een kleine jute zak en loop terug het water in om mosselen te rapen. Terwijl ik daarmee bezig ben komt ze achter me staan en iedere keer als ik me buk, glijdt haar hand tussen mijn dijen en ze laat twee vingers tussen mijn liezen bewegen. En ik raap en reageer niet, alhoewel, ik kan mijn erectie niet verbergen. En met zachte trekjes en aanmoedigende woorden, die ze heel nadrukkelijk uitspreekt, speelt ze vrijpostig, tot ik een maal bij elkaar heb. Trots en met een zak vol mosselen achter me slepend waad ik het water uit. Als ik in lager water kom zie ik dat de zeepokken, die als scherpe koraal op de rotsen groeien, aardig huisgehouden hebben met mijn blote voeten. En toch, door het zoute water en de eindeloze kustlijn en het warme zand en de schreeuwende meeuwen zien die paar druppeltjes bloed er komisch uit. Een soort modern kleurenvoetspoor. We zijn allebei nat en zout en bezweet en zandkorrels plakken in ons haar. Ik gebied je: droog je niet voor je je aankleedt, want het zoute, natte zand dat slierten van je haar maakt , geeft meer karakter, dan waar de beste hair-spray toe in staat is. En het plakkerige van je kleding maakt me warm. Thuisgekomen ren ik de keuken in, kook de mosselen om ze te openen, maak ze schoon, steek het ouwe getrouwe rokertje aan, maak knoflooksaus; snij een groene salade; rooster tarwebrood; maak een zuursalad van uien,tomaat, azijn, water, zwarte peper,zout, komkommer en peterselie; doe de mosselen in de roker en zucht. Zucht en kijk naar de varenbomen die als grote sterren tegen de heuvel groeien en zachte voetstappen achter me glijden een biertje in mijn hand. Zo ken ik je schat: de vorken en lepels en ketchup en glazen en whatever staan als door hexxen getoverd al klaar. Scherp dendert `One more day` van Les Miserables opeens uit de stereo en ik weet dat je me op m`n knieën wilt hebben. Letterlijk voor jou `cause it`s the only way to control me. figuurlijk voor mij want het is de enige manier voor mij om terug op aarde te zakken. Ik zak en leg mijn gezicht tegen je buik en hoor je gerommel van binnen. Ik zak verder, stroop de paar centimeter leer dat rok genoemd wordt omhoog en begraaf mijn mond in je kruis. Mijn handen spelen piano over je ribben en de late middagzon een hittespel in mijn nek. Ik voel bij het glijden over je lijf je billen als het meest verzekerende gedeelte en laat mijn vingers rusten. Gebaren worden wijds en toch weten we op het juiste moment te stoppen want het eten komt eraan. Gerookte mosselen met alle toeters en bellen en ik weet dat we op de patio zullen zitten en ik zal je voeren en je voeten kussen En verzekerd dat voor korte tijd je de brand in dit beest zult blussen ! FOSCA |