"Wat zijn mijn opties" vraag je, terwijl je ogen heel even onzeker over het parkeerterrein zwerven. "Koffie en ons praatje over het leven het heelal en de rest, of de verleidelijkste gevaarlijkste mooiste ervaring van je leven" meld ik je met een vage glimlach. "Jij mag kiezen, maar als je gekozen hebt is het definitief".

Het is bijna een volle minuut lang stil in de auto. Ik luister naar je ademhaling en kijk naar je gezicht en handen. Je lijkt rustig maar ik weet dat het stormt in je hoofd. Je bent niet bang en dit is gevaarlijk, maar oh zo verleidelijk. Je kunt een vermoeden hebben wat je tweede optie behelst en ik ben benieuwd naar je lef. Ik voel je tweestrijd.

"Wil je er iets meer over vertellen?" vraag je dan.
"Nee!….. Het is alles of niets, of je hebt lef en vertrouwt me 100% en dan gaan we ervoor, of je vertrouwt me toch niet helemaal en dan gaan we gezellig koffie doen en diepzinnige gespreken houden".

"Ik wil geen spijt krijgen"
"De keus is aan jou"
"Ik kies voor de tweede optie"
"Dank je voor je vertrouwen, ik moet bellen en daarna loop ik even bij het restaurant naar binnen, het duurt niet lang".
Nadat ik mijn mobiel in mijn tas gevonden heb meld ik: "We komen eraan, half uurtje". En tijdens het uitstappen verzeker ik je: "je zult geen spijt krijgen, ik ben zo terug!"

In het toilet verwissel ik mijn spijkerbroek, makkelijke schoenen, sokken en slipje voor kousen, een rokje en pumps. Ik trek mijn jas open, doe een extra knoopje van mijn bloesje los en hang mijn kleurige sjaal nonchalant om mijn nek. Gelijk een totaal ander gezicht. Ik bekijk mezelf goedkeurend in de spiegel, even wat extra make-up aanbrengen, te rode lippen en een paar extra lange bling-bling oorbellen en ik lijk wat ik ben: een lekker sletje.

Voor het vervolg van dit verhaal: