de Filosofe 
&
The naked truth 

Verloren

Ze streelt zijn haar, buigt voorover en denkt; “Wat ruikt hij lekker. Niet vergeten!” Want ze weet dat geuren vluchtig zijn en vervagen met de tijd. Er is een andere vrouw in zijn leven. Een vrouw die geen Meesteres is, maar die hem op andere manieren Domineert. Een vrouw die hem voor zichzelf wil hebben. Hem lief zegt te hebben. Dat ze niets heeft met zijn onderdanige gevoelens, is jammer. “Dat gaat wel over”, had ze gezegd. “je heb mij nu toch?”
 
Dus neemt hij afscheid. Van zijn gevoel, en van Haar, zijn Meesteres. “Het kan niet en het mag niet”, zegt hij tegen haar. Ze kent de woorden. Ze heeft ze al duizend maal gehoord.
 
Natuurlijk zal ze treurig zijn, maar het niet tonen. Ze kent haar plaats! Het was toch maar een spelletje? zal hij zeggen en haar daarmee dieper vernederen dan zij hem ooit gedaan heeft. Dus houdt ze haar mond. En hij zal haar verwijten dat ze onverschillig is, dat weet ze. Het is al duizend maal gebeurd. Ze zal ze niet protesteren, maar hem genade schenken met haar zwijgen. Zijn geheimen zijn veilig bij haar. Ze zal koesteren wat hij haar gegeven heeft; Overgave, vertrouwen en liefde. Was het liefde?
 
Ze kijkt naar hem met mededogen en hoopt dat hij gelukkig wordt, al heeft ze haar twijfels. Als ze hem tegen komt op straat zal hij doen of hij haar niet ziet, en ook in haar ogen zal geen herkenning zijn. Ze heeft het al duizendmaal gedaan. Dat ze meer van hem weet, dan de vrouw die nu naast hem loopt ooit zal willen weten, maakt haar niet blij.
“Verloren”, denkt ze, terwijl ze hem nakijkt..
 
En niet veel later komen de mailtjes; Dat hij haar mist en dat het moeilijker is dan hij dacht.
Dat zij hem waarschijnlijk al lang vergeten is en het vast heel druk heeft met andere slaafjes.
Jonger en mooier dan hij. Ze kent de woorden. Ze heeft ze al duizendmaal gelezen. Ze weet dat de aanval de beste verdediging is, dat hij niets meer te bieden heeft dan dit; Zijn eigen onmacht.
En op wie kan hij beter boos zijn dan op haar? Had zij hem maar nooit aangeraakt! Dan had hij nu niet geweten wat hij mist.
 
Ze zal niet reageren. Laat hem maar geloven dat ze nooit werkelijk iets gevoeld heb voor hem. Maar ze betreurt het wel dat hij het gelooft. Hij zou toch beter moeten weten? Dat gevoelens, net als geuren, zouden vervagen met de tijd, is niet waar. Ze weet het, ze heeft het al duizend maal gevoeld.
 
Op een dag zullen ze er vast samen om lachen. "Goh, het ging wel diep hé?" zal hij zeggen. "Maar voor jou vast veel minder dan voor mij. Jij was immers al zoveel gewend!"
"Ja", zal ze antwoorden. "Inderdaad. Jij was er één uit duizenden".

 

 

Behoefte aan een gesprek met de schrijfster?
Bel Miss-T 0906 6477888  (0,80 per minuut)

Terug