&
The naked truth
|
de
Filosofe & The naked truth |
Brutus
|
Hij stond onder een afdakje zijn
sigaret te roken, mopperend op zijn vrouw omdat hij binnen niet meer
mocht roken sinds ze de kleine hadden gekregen. Hij hoorde onder zijn
auto een geluidje weg komen, hij deed zijn sigaret uit en liep naar de
auto. Aan de zijkant ging hij op zijn knieen zitten en keek onder de
auto door, hij zag niks. Zal me wel vergist hebben mompelde hij. Hij
ging weer staan, liep naar de voordeur en ging naar binnen. Een paar
seconden later kwam vanachter het rechterachterwiel een hondje vandaan,
het was Brutus, Meester der chihuahua’s. Verderop in een steegje zat Sheba-Whiskas, prinses der chihuahua’s. Ze liep al lange tijd met een geheim rond. Gevoelens, onderdanige gevoelens. Ze had van iemand gehoord over Brutus, Meester der chihuahua’s, die in deze wijk zijn jachtterrein had en had vanavond eindelijk de stap durven zetten en was naar Brutus zijn buurt gekomen. Daar lag ze nu geduldig te wachten. Ze zag Brutus uit de schaduw komen en naar haar toe lopen, zijn halsband met spikes glinsterde in het licht van de lantaarnpaal. Met een grom maakte Brutus duidelijk dat ze op haar vier pootjes moest gaan staan. Hij liep snuffelend om haar heen en ging achter haar staan. Zijn staart gebruikend als zweep gaf hij haar een paar tikken op haar achterwerk. Daarna ging hij met zijn scherpe nagels over haar rug en achterwerk. Ze stond te trillen op haar vier pootjes. Toen voelde ze zijn tong bijna liefdevol over haar kontgaatje gaan, ze zette zich schrap want ze wist wat er nu ging komen. Ze voelde hoe Brutus haar besteeg en zijn stampertje in haar kontgaatje stak. Hij begon haar rustig te berijden. Al snel voelde ze hoe hij zijn tempo verhoogde en met zijn nagels haar rug en zijkant bewerkte. Ze voelde zijn beukertje dikker worden en met nog 1 stoot spoot hij in haar. Hij trok zich na enige momenten terug uit haar en ze zakte van vermoeidheid door haar pootjes. Brutus liep om haar heen, gaf haar nog een liefdevolle lik in haar nek en liep weg. Ze zag hem weglopen. Aan het einde van de steeg draaide hij zich om en liet blaffend horen wie hij was: Brutus, Meester der chihuahua’s. kls |