De instructie was duidelijk en ze begreep de boodschap, ze liep terug naar de badkamer en pakte haar wax spulletjes, dit ging verdomme pijn doen, maar het ritueel wondt haar ook op.
Wie was trouwens die C. met het mooie handschrift?
Ze verwarmde de wax en smeerde hem met het houten spateltje over haar trouwens keurig gesnoeide venusheuvel, ook de zachte plooien langs haar lipjes smeerde ze zittend op de rand van het bad voorzichtig en zorgvuldig in, daarna legde ze met zachte druk de strookjes stof in de zachte wax en stak een sigaretje aan.
Zo zittend merkte ze dat haar handen klam en koud aanvoelden, de spanning voor wat direct gebeuren moest als de askegel de filter bereikt had joeg lichte huiveringen door haar lijf, de tepels van haar trotse kleine borsten hadden inmiddels alarmfase drie bereikt en waren knalhard geworden.
Ze rook een verschroeide plasticlucht en gooide de al smeulende filter in de wasbak tegenover het bad, er was geen uitstel meer mogelijk…..
Ze ging wijdbeens staan, boog voorover, reikte tussen haar benen naar achter en pakte in elke hand het uiteinde van een strookje stof, ze haalde diep adem, beet op haar onderlip en kwam in een doelgerichte beweging overeind terwijl ze de stroken stof van haar tere en meest gevoelige plekje rukte, tranen schoten haar in de ogen en ze moest zich aan de wasbak steunen om niet door de knieën te gaan van de pijn.

Nu was het zaak snel te blussen, ze greep de zak ijs die klaarlag op de wastafel en hield hem tegen haar gepijnigde lipjes, pijn met pijn bestrijden, de zenuwen shocken en uitschakelen, na een paar tellen trad de gewenste doofheid in, héhhh…, rust in de kut, nu snel ontsmetten en lotion voor het gevoel terugkeerde.
Geroutineerd smeerde ze zichzelf in, haar vingers maakten anders dan gebruikelijk geen enkele reactie los uit het ijskoude vlees, haar eigen vlees leek van een andere vrouw.
Toen de zenuwen in haar kruis weer bij hun positieven kwamen had de lotion zijn verzachtende werking al gedaan en bleef er slechts een lichte aangenaam schrijnende herinnering aan haar daad.
Ze nam de handspiegel en inspecteerde het resultaat, nog een beetje vurig maar desalniettemin héél verleidelijk!!!!

Nu de puntjes op de i;
Ze sloeg een badjas om haar naakte lijf en liep terug naar de slaapkamer, daar ging ze weer op het bed zitten en lakte zorgvuldig eerst haar teennagels en daarna haar nagels, de kleur van het potje was iets lichter dan die van de zijde, maar hij droogde iets donkerder op wist ze en dan scheelde het niks meer.
Daarna borstelde ze met zorg haar lange rode lokken en maakte een lange vlecht waarvan het puntje eindigde in het holletje van haar rug, het eind bond ze met een leren veter die dan verleidelijk de weg wees tussen haar mooie ronde billen.
Ze liet de badjas op de grond glijden en smeerde haar hele lichaam in met een beetje licht geparfumeerde talkpoeder, een toefje Truth van Calvin Klein in haar nek, tussen haar borsten, op haar polsen, haar navel en enkels maakte het af.
Ze zette haar ogen wat zwaarder aan dan normaal om tegenwicht te bieden aan haar volle bloedrode lippen.
Hey! Het eindresultaat mocht er wezen!
Ze nam de string uit het doosje, langzaam stapte ze er in en behoedzaam trok ze de string omhoog langs haar benen, met haar duimen in de bandjes gehaakt zorgde ze ervoor dat de string precies goed kwam te zitten, ze trok de bandjes goed omhoog om haar heupen en de zachte zijde raakte haar nu zéér aanwezige lipjes, genot en pijn en luxe en pijn en genot….
Ze liep een paar stappen richting de antieke passpiegel en bij elke beweging voelde ze de zijde en het randje van het gladde zachte leer en het leren koordje van haar vlecht en de bandjes van de string, al de zenuwen rond buik, billen, heupen, dijen, kut en sterretje stonden op scherp, al haar gevoel was geconcentreerd in het zwaartepunt van haar lichaam, ze voelde een huivering langs haar rug omhoog schieten en haar tepels werden hard als nooit tevoren, haar tepelhoven zwollen op als bij een jong meisje!
Ze keek naar zichzelf in de oude verweerde spiegel, helemaal goed, alleen…..
Dat was het! Schoenen, geen schoenen ze draaide zich om en liep naar de kast, deed de deur open en… geen schoenen, dertig paar had ze en ze waren allemaal weg!! Er lag wel weer zo'n klein envelopje op de grond in de kast.

Ze raapte de envelop van de grond en maakte hem open :
" Ga zoals je bent naar beneden, je zult daar vinden wat nodig is, drink een glas champagne, het zal je laatste zijn vandaag en wacht. C."

Even reikte ze naar de badjas op de grond maar nee , 'Ga zoals je bent' stond er, ze liep de overloop op en de trap af.
Wie is toch die C.? spookte het even door haar hoofd.
Onder aan de trap stond een zwarte glanzende doos met een rood zijden lint, groter ditmaal, formaat schoenendoos.
Ze boog zich voorover en trok het lint los, weer in rijstpapier verpakt vond ze twee zwarte leren sandaaltjes met lange zijden linten eraan.
Zittend op de onderste trede van de trap paste ze het rechter sandaaltje, het zat als gegoten, maar het dwong haar voet nogal hol, pas toen viel haar op hoe hoog de hak was, zo op het oog zeker 12 cm, dit werd serieus!!
Ze bond de linten kruislings strak om haar benen tot boven haar kuiten en strikte ze net onder haar knie, en ook het andere sandaaltje.
Daarna trok ze zich omhoog aan de trapleuning, eerst nog wat onwennig merkte ze algauw dat ze haar knieën nèt kon strekken, de linten spanden zich strak om haar kuiten die prachtig vormden door de dwang van de torenhoge hakken.
Toen ze zich goed strekte voelde ze dat haar houding heel anders was dan normaal, ze stond trots en vol zelf vertrouwen in de hal, kont naar achter en tietjes vooruit !
Ze keek tussen haar fier gezwollen tepels door langs haar strak staande buik naar beneden en genoot van haar nieuwe looks.
Toen pas merkte ze op dat in de doos onder het rijstpapier nog een rond zwart doosje zat , ze hurkte waardoor het bandje van de string even venijnig strak over haar sterretje kwam te staan, een niet onwelkome verrassing in de staat waarin ze inmiddels was.
Ze nam het doosje en terwijl ze overeind kwam maakte ze het open.


Twee zilveren klemmetjes met een kettinkje ertussen en een klein briefje;

" Bevestig op elke tepel een klemmetje en schuif het ringetje aan tot je de pijn net verdragen kan, DAARNA NOG TWEE MILLIMETER VERDER OMHOOG, drink dan je glas champagne staande aan het aanrecht, één glas en wacht, C."

Met kleine elegante passen liep ze op de nèt niet te hoge hakken voorzichtig maar zelfbewust naar de keuken, daar vond ze op het gladde glanzende roestvrijstalen aanrecht een strakke modern vormgegeven koeler met daarin een dure zoete Brut, de kurk was er al af, ernaast stond een slank champagne glas, ze schonk het langzaam vol en dronk er voorzichtig van.
Al snel voelde ze het lichte maar verraderlijke effekt van champagne op een lege maag, meer dan een beschuit en een kop thee had ze vanmorgen vroeg niet genomen.
Ze werd wat licht in het hoofd en voelde een baldadig gevoel opkomen.
Even dacht ze "schijt, ik neem nog een glas" maar toen ze de fles pakte realiseerde ze zich dat die baldadigheid haar vandaag nog wel eens op zou kunnen breken en bedacht zich, wel zette ze het glas nog eenmaal aan haar lippen om de laatste druppel op haar tong te laten glijden.
En nu dus wachten.

Na een minuut of twintig begon ze de koelte van de keuken op haar huid te voelen en de kleine zachte haartjes op haar huid begonnen overeind te staan, de tepelklemmen hadden haar tepels verdoofd en hoewel ze duidelijk aanwezig waren, pijn voelde ze niet meer, Langzaam begonnen de veel mildere sensaties van de string over haar vers gewaxte lipjes weer haar aandacht op haar kruis te vestigen, ze voelde hoe haar door het waxen gezwollen lippen tegen de zachte zijde drukten en een licht kloppen op het ritme van haar hart spande steeds haast onmerkbaar het leer en de bandjes van de string, en zo via haar sterretje ook naar haar heupen en buik.
Ze steunde haar vlakke handen op het aanrecht, zette haar voeten iets uiteen en naar achter, strekte haar knieën en trok haar rug extra hol, ze legde haar hoofd in haar nek, voelde de veter van haar vlecht kriebelen in haar bilnaad en sloot haar ogen.
Zo trok de string optimaal strak over haar gevoelige doosje, buik en tussen haar billen en ze genoot van de sensatie, ze voelde haar huid tintelen, en zo, zonder een vin te verroeren, gaf ze zich over aan haar zelfopgewekte draaikolk van lust.

De deurbel rukte haar ruw uit haar zoete dagdroom, ze duwde zich los van het aanrecht draaide zich naar de deur en zag door het matglas van de voordeur een zwarte maar onmiskenbaar vrouwelijke gestalte staan.
Moest ze wat aantrekken voor ze open deed of zou haar dat later aangerekend gaan worden? Op dit soort dagen moest je elk detail scherp afwegen, een impulsieve beslissing of reactie kon je duur komen te staan.
Het champagne-roesje gaf haar het lef om de deur open te doen zoals ze was, trots en naakt en lang en mooi.
Ze stapte op de deur af en deed hem met een zwaai open, als er nu iemand voorbij kwam had die de dag van zijn leven !

Ze keek in de staalblauwe ogen van een vrouw in nauw aansluitend leer, de blauwe ogen waren zwaar opgemaakt met hoge, dun geëpileerde wenkbrauwen in klassieke Dietrich-bogen, ze keken dwars door haar heen.
Een verrassend hese stem zei:

" Ik kom van C., volg !"
De vrouw reikte een over haar arm gelegen rubberen cape aan, ze sloeg hem om en de koude latex deed haar naakte huid sidderen.
De vrouw draaide zich om en liep naar een geblindeerde oude Rolls uit de jaren vlak voor de tweede wereldoorlog.
Ze trok de voordeur resoluut achter zich dicht en volgde de vrouw zonder een woord, de vrouw hield het achterportier voor haar open en nadat ze het donkere interieur had betreden stapte de onbekende ook achterin en ging tegen over haar op een klapbankje zitten.
De vrouw bleef haar strak aankijken, voorzichtig ontweek ze de blik van de vrouw en nam haar in zich op, de strengheid van haar staalblauwe ogen werd nog versterkt door haar zwarte 'bob'kapsel, er zat geen haartje verkeerd, het moest haast wel een pruik zijn.
De dame droeg hoge rijglaarzen van lakleer met een enorme hak en een zeer nauwe leren rok of jurk met baleinen erin tot over de knie waardoor ze beperkt was in haar bewegingen, er overheen droeg ze een zeer strak zittend soort motorjack, de rits net laag genoeg open om een blik op haar prachtige decolleté te gunnen en om haar hals droeg ze een gevoerde luxe leren halsband met een aantal D-ringen eraan.
In alles straalde ze zekerheid uit, dominantie, en dan toch die halsband….
Ze wist niet wat ze er van maken moest

Zo zeker en sterk als ze zich voelde, zo geil ook, toch voerde ze orders van een anonieme onbekende uit, en deze vrouw tegenover haar, zo'n uitstraling, die power en dan toch een collar…
Wie die C. ook was, hij kon er wat van.
Ze was bang en onzeker en sterk en geil en zag er naar uit C. te ontmoeten.

Na een rit van een half uur zwijgend met elkaar in de donkere auto te hebben doorgebracht draaide de oude Rolls Royce duidelijk merkbaar de stoep of een oprit op, het sluiten van een elektrisch hek klonk vanbuiten de auto boven het zachte zoemen van de motor.
Ze hoorde honden blaffen, er werd iets tegen de chauffeur gezegd, de auto reed weer langzaam verder en draaide ergens naar binnen, het werd in de geblindeerde Rolls donkerder dan het al was, terwijl het inmiddels een uur of 12 moest zijn, dus klaarlichte dag.

Toen de Rolls tot stilstand gekomen was stond de vrouw tegenover haar op en opende het portier,
"Kom, we hebben geen tijd te verliezen" zei ze.
"Geef me je cape, nu"
Terwijl ze uitstapte liet ze de cape van haar schouders glijden, de vrouw nam hem aan en gooide hem achteloos over de lange neus van de Rolls.
Ze stond even stil en keek om zich heen in het halfduister, ze leken in een enorme verlaten fabriekshal te zijn aangekomen.
"C. wacht op je, doorlopen"
Ze voelde hoe de vrouw haar bovenarm stevig beetpakte en haar dwong nèt iets harder te lopen dan op de hoge schonen eigenlijk kon, ze moest moeite doen om niet te struikelen.
In het schemerduister zag ze dat ze richting een soort podium liepen, via een trapje liepen ze aan de zijkant het podium op.
Ze werd naar het midden van het ronde, glanzend zwarte podium geleid.
"Ga hier staan en kruis je polsen achter je rug" zei de vrouw streng
Ze had het nog niet gedaan of ze voelde en hoorde hoe de vrouw een paar leren cuffs om haar ranke polsen deed en behoorlijk strak aangespte.
Daar stond ze dan, met een wildvreemde vrouw die haar bevelen gaf, in een zover ze kon zien lege fabriekshal, zo goed als naakt met haar armen vast achter zich.
Het zou het begin van een nachtmerrie kunnen zijn.
De vrouw kwam vlak voor haar staan en keek haar strak aan, de blauwe ogen priemden door haar mooie zeegroene ogen.
Ze voelde de warmte die de vrouw uitstraalde dwars door het leer op haar naakte huid.
"C zal streng voor je zijn, doe precies wat hij je opdraagt, dan zal het meevallen, ik ben bij je"
Ze kwam nog dichter bij haar, haar in strak leer gebonden borsten raakten even haar naakte tepels, de vrouw legde even haar hand in haar nek en dwong haar tot een korte maar intense tongzoen, ze gaf tegelijkertijd een kort gemeen rukje aan het kettinkje tussen de tepelklemmen, een bliksemschicht van pijn trok door haar borsten.
"Geniet" zei ze en draaide zich om en liep weg.
Met tranen in haar ogen probeerde ze te zien waar de vrouw heen liep, maar in het halfduister hoorde ze alleen haar naaldhakken over het podium verdwijnen.....

EINDE EERSTE DEEL

©2005 Leo.