| Riga. Letland.
door Wilde Zijde Zaterdagavond. Ik
zat een eenzame whisky te slurpen aan de bar van het internationale
zakenhotel waar ik logeerde. Mijn collega’s waren al vertrokken op
vrijdag, om thuis van het weekeinde te kunnen genieten. Ik had mijn
verblijf verlengd om Riga te verkennen. Morgen ging mijn vlucht, dus had
ik vanavond wijselijk beslist om het nachtleven niet op te zoeken.
Bovendien was ik in een donkere bui omwille van de financiële crisis en
wilde ik mijn gedachten op een rijtje zetten. Ik had niet meteen
behoefte aan menselijk gezelschap.
|
 |
Helemaal alleen was ik echter niet. Twee
meter van me vandaan zat een jonge vrouw. Met haar Zeeman-achtige topje, jeans,
kortgeknipt geblondeerd haar, vaal gezicht en te sterk aangezette lippen op de
smalle mond, had ze niets om me aan te trekken, in tegenstelling tot het
barmeisje voor me in haar elegante uniform. Ondanks die onaantrekkelijkheid was
ik echter vrij zeker dat ze een hoertje was, dat zich aan uitgebluste zakenlui
aanbood voor een goedkope wip, die niet zwaar op de portefeuille en nog minder
zwaar op het geweten woog. Mijn vermoeden werd bevestigd toen ik haar uit mijn
ooghoek naar me zag kijken, ze even later op de barkruk naast me kwam zitten en
me vervolgens om een vuurtje verzocht: de meest versleten aanspreekzin aller
tijden. Ze sprak Engels met een zwaar Slavisch accent. Met een naam als Nadia
vertelde dat me dat ze een etnische Russin was. Dat nam me sterk tegen haar in.
Ik had het namelijk meer voor de Letten, die tijdens de Sovjetbezetting hard
hadden moeten knoppen voor hun taal en cultuur, en in hun eigen land ei zo na
een minderheid waren geworden. Na de onafhankelijkheid hadden de Russen hun
bevoorrechte positie samen met hun staatsburgerschap verloren, en moesten ze
Lets leren om dat laatste terug te krijgen. Dat vond ik niet meer dan normaal.
‘Wat is de voormalige glorie van de Sovjet-Unie laag gevallen’, dacht ik terwijl
ik haar aankeek. Alhoewel zij natuurlijk geen schuld had aan de misdaden van de
voormalige USSR, had ik toch geen greintje medelijden met haar.
Ondanks mezelf bood ik haar toch iets te drinken aan en begon ik een gesprek met
haar, dat vlug ontaardde in een ruzie want ze meende bij mij als West-Europeaan
sympathie te kunnen krijgen voor de vermeende discriminatie waarvan zij zich het
slachtoffer waande. Bij mij was ze duidelijk aan het verkeerde adres. Onze ruzie
was van het soort waarbij je mekaar boos argumenten toeroept, maar elkaar
desondanks toch drankjes blijft trakteren. Tot ze mij toen we een kleine
rustpauze bereikt hadden in onze ideologische oorlog, ineens vroeg: “Do you want
to fuck me? Wil je met me neuken?” Ze was wat laat tot de vaststelling gekomen
dat ruzie maken niet meteen de goede manier was om een potentiële klant te
benaderen, bedacht ik smalend bij mezelf en hoorde me toen tot mijn eigen
verbazing vragen. “How much. Hoeveel?”.
Ze kreeg opnieuw een boze blik over zich, die haar al niet knappe gezicht
verduisterde. “Do you think I am a prostitute?. Is dat wat je denkt? Dat een
Russin in Letland noodzakelijk een hoer is?”, vroeg ze me. Nu keek ze gekwetst.
“Ik verschoon je bedlakens. Dat is waar wij Russen nog goed genoeg voor zijn”,
zei ze terwijl ze een minachtende blik op het barmeisje wierp, die met evenveel
misprijzen terugkeek.
“Ja”, antwoordde ik op haar eerste vraag.
“Ik dacht inderdaad dat je een hoertje was. Eerst sprak je me aan door me vuur
te vragen. Komaan zeg. De goedkoopste zin ter wereld. Kon het nog opvallender?”.
“Maar ik had echt geen vuur meer, “verdedigde ze zich.
“Dat kan ik nog aannemen”, repliceerde ik. “Maar dan vraag je me ineens of ik je
wil neuken.” Haar gelaatsuitdrukkingen wisselden snel, want nu meende ik dat ze
geil keek. “Ja”, zei ze. “Ik heb wat gedronken en bovendien: van ruzie maken
word ik hitsig. So the offer still stands. Wil je neuken?”
Ik slikte het ijsblokje van mijn whisky door en zei toen “Ja” want ik
realiseerde me door haar woorden dat ook ik opgewonden was en zin had in seks.
Zonder verplichtingen.
Ik rekende voor ons beiden af en nam haar mee naar mijn kamer, die ze zelf
opende met haar loper. Zonder me zelfs de gelegenheid te geven haar te zoenen,
begon ze zich uit te kleden met snelle gebaren zodat ze na nog een halve minuut
naakt voor me stond. Ze had een schriel lijf, met een hoekig bekken en borsten
die - op de kleine verdikking van haar tepels na - niet bestonden. Paradoxaal
vond ik de afwezigheid van dat wat mij in een vrouw lichamelijk het meest opwond
enorm prikkelend.
“Vind je me geil?”, wou ze weten.
Het typeerde haar dat ze niet vroeg of ik haar mooi vond.
Schor zei ik “Ja. Heel erg geil”
“Show me how much. Toon me hoe veel.”
Ik knoopte mijn hem los, stapte uit mijn schoenen, trok mijn sokken uit, daarna
mijn broek en stroopte tenslotte mijn slip af. Niet alleen zij maar ook ik was
verbaasd over mijn graad van opgewondenheid. Mijn pik was zo gezwollen dat ik er
een hele zeehondenkolonie mee had kunnen doodknuppelen. Ze kwam naderbij en
duwde een blote dij tegen mijn erectie aan. Ze kreunde van anticipatie. Daarna
legde ze haar pols tegen mijn schacht. Ik voelde haar hartslag in mijn eikel.
“Ik wil je in me”, klonk het hees van verlangen. Ze deed me knielen op het bed
en nam schrijlings op mijn schoot plaats. Ze nam mijn lid vast en leidde het
zelf in zich, hard in haar onderlip bijtend om de pijn van de penetratie te
verbijten. Ik was immers meer dan groot geschapen terwijl zij een erg strakke
kut had, die ze bovendien nog samenkneep naarmate ze zich op me vast schroefde.
Omdat ze me meteen in haar had gewild, ging ik er van uit dat ze ook meteen
wilde neuken. Ik legde dus mijn handen op haar billen om haar op een neer te
laten gaan over mijn opgerichte pik. “Waarom die haast”, hield ze me echter af.
“Ik wil eerst genieten van het gevoel van je geslacht in mij.” We zoenden elkaar
met strelende handen over schouders, rug en billen terwijl ik inderdaad voelde
hoe de geoefende spier van haar kut elke millimeter van mijn penis in haar leek
af te tasten en hoe de spanning zich tussen ons ophoopte tot het niet langer
houdbaar was. “Fuck me now!”, hijgde ze ademloos toen onze monden, tong en
lippen verzadigd waren. “Ik wil even al mijn miserie vergeten”.
Zij was het echter die mij neukte. Ik liet mijn bovenlichaam achterwaarts
kantelen tot ik met mijn rug tegen de matras en met mijn schouders en hoofd
tegen de hoofdkussens kwam aan te liggen en keek toe hoe ze me bereed met de
wanhoop en de hartstocht van een vrouw. Het was geen galop met wild dansende
tieten die zij niet had. Traag gestaag was het dat zij op en neer ging, haar
bewegingen geritmeerd door het van opwinding steunende en kreunende bed, en
begeleidde de wrijving van de penetratie door haar gespreide vingertoppen over
haar klit te laten vibreren. Haar kut zat als een te strak gespannen condoom
rond mijn pik.
Ze plaatste haar handen aan weerszijden van mijn schouders en liet zich voorover
zakken zodat haar gezicht zich op enkele centimeters van het mijne bevond en
haar zweetdruppels op het mijne vielen. Ze naaide me nu me achterwaarts stotend
bekken, van mijn pik afschuivend en er zich dan weer aan vast rijgend. Ze was
inmiddels zo nat dat het steeds vlotter ging. Ik rook haar adem en proefde haar
goedkoop parfum en de geur van bittere tabak toen ze hijgerig vroeg: “Are you
married? Ben je eigenlijk getrouwd?” Dat was ik inderdaad. Maar dat was van geen
tel. Zij was hier. Zij was het hier en nu voor mij. Want ook ik zocht
vergetelheid. In haar kut.
“Ja”, antwoordde ik naar waarheid. Meteen schoof ze van me af.
Wat had mijn huwelijk – of het hare wat dat betreft – met ons te maken?
Niets!
“Me too. Ik ook”, fluisterde ze, haar gezicht vertekend door een mengeling van
verdriet en geilheid. “That’s why I really need you to fuck me hard now. Daarom
heb ik er nood aan dat je me hard neukt nu”, hijgde ze van onder een oksel, want
ze was op handen en voeten gaan knielen. Ik knielde achter haar, nam mijn penis
en dreef hem als een mes van genot in haar. Ze kreunde hard. De klauwen van haar
vingers haakte zich vast in het laken als in de bezwete rug van een minnaar. Ik
nam haar met korte en harde stoten. Dat was waar we beiden behoefte aan hadden
op dit ogenblik en in dit bed. Ik neukte haar en mijn zorgen van ons af.
“Kom”, zei ik en trok me terug. Ze begreep me onmiddellijk want we waren zo goed
op elkaar afgestemd als enkel onbekenden kunnen zijn. Ze ging op haar zij
liggen, het bovenliggend been geplooid bij de knie, de voetzool stevig op het
laken. Ik kroop dicht tegen haar aan, borst en buik aan rug en billen, huid aan
huid, zweet aan zout zweet en drong opnieuw in haar. Ze draaide haar hoofd over
haar schouder naar me toe. Kwijlend likten we over elkaars tong terwijl zij me
bij de hand nam en we zo met mijn ballen, haar schaamlippen en klit speelden. Ik
gaf het haar goed en hard en vuurde me nog verder aan door me een spiegel in te
beelden waarin ik onze copulerende lijven en het stoten van mijn pik in haar kut
zag.
“Ik ga zo komen”, kreunde ze. Ogenblikkelijk wist ik wat ze van me verlangde. Ik
trok me net lang genoeg uit haar terug opdat ze op haar rug kon rollen, kwam dan
met mijn volle gewicht op haar liggen en penetreerde haar opnieuw. Haar handen
grepen me bij de billen en hielpen me bij het stoten. Het was niet goed of niet
slecht wat we met elkaar aan het doen waren. Het was noodzakelijk. Haar benen
openden zich wijder en knelden zich om mijn rug, die inmiddels spekglad was van
het overdadige zweten, zodat ik nog dieper in haar kon gaan. Ik neukte haar ogen
met de mijne.
“Ik kom”, fluisterde ze. Meteen voelde ik haar kut krampen en pulseren. Bevrijd
ejaculeerde ik, dankbaar dat die hevige flits van het genot me alles deed
vergeten waarvoor ik naar Riga gekomen was, me mijn vrouw, mijn gezin en
familie, me mijn verleden en toekomst deed vergeten, en maakte dat ik enkel in
het nu bestond, in mijn orgasme, in haar kut, waar ik me verloor en me terug
vond.
Leeg en bevredigd rolde ik van haar af, mijn heup tegen de hare. Ik strekte een
arm uit naar het pakje sigaretten op het nachtkastje. “Heb je een vuurtje voor
me?”, hoorde ik haar vragen. Ik stak eerst haar sigaret aan en dan de mijne.
Zwijgend bliezen we rookkringen omhoog, die zich opstijgend verstrengelden als
onze neukende lijven daarnet. Alhoewel mijn geslacht verslapte, voelde ik een
geweldige hunkering in mijn liezen. “Want to fuck some more? Wil je nog wat
neuken?”, raadde ze mijn gedachten.
“Ja”, antwoordde ik. “Straks. Maar eerst wil ik praten.”
“Ja”, zei ze en kwam tegen mijn borst aanliggen. “Me too. Ik ook.”
Wilde Zijde |