I. Peter kwam af en toe op haar pad; door Robert N.

Op de één of andere manier viel hij op. Hij was niet mooi, niet lelijk, maar had iets aantrekkelijks in de manier waarop hij zich bewoog en haar aankeek. Dat gebeurde wel eens op straat als hij met een kind naar school fietste, in de supermarkt, of als hij zijn hond uitliet. Ze wist niets van hem. Hij had haar niet aangesproken. Wel was er bij deze ontmoetingen steeds een bepaalde blik: onderzoekend, geamuseerd, nieuwsgierig. Het viel haar op dat ze hem vaker tegen kwam dan haar logisch leek. Zijn stem kende zij niet totdat hij bij een hoorzitting in de raadszaal het woord voerde. Ze was verrast. Een aangename stem die de aandacht trok. Hij formuleerde goed. Ineke betrapte zich er op dat ze vooral naar zijn stem luisterde. Niet naar wát hij zei. Tot het tot haar doordrong dat hij het voor haar op nam en ze geboeid naar zijn pleidooi luisterde. Na afloop en bij een drankje stond hij plotseling vlak naast haar. “Zó, buurvrouw …” begon hij olijk. Op de één of andere manier voelde dat verwarrend intiem. Hij bleek een fysieke kracht uit te stralen waarvan ze niet wist of dat prettig was. Toen hij haar aansprak was hij niet alleen olijk, maar vooral vriendelijk en aandachtig. Dat deed haar goed. Hij nam haar vrijmoedig in zich op en ze reageerde met steken in haar lijf. Terwijl ze haar ogen over hem heen liet glijden bedankte ze hem voor de gegeven steun. De steek veranderde in een opvlammend, zeurend trekken. Maar goed dat hij het niet zag, dacht ze. Hij vroeg haar kaartje. Ze gaf het. Na een paar dagen belde hij. Of hij eens langs zou komen. Ineke dacht “nee hoor, laat maar”. Ze zei: “ja, leuk”.
Twee weken verliepen zonder dat ze hem tegenkwam of van hem hoorde. Dat was knap vervelend want na de hoorzitting voelde ze zich ongedurig. De herinnering aan hem in het stadhuis, te midden van iedereen en tegelijkertijd zo persoonlijk dichtbij, had een fysieke indruk in haar achtergelaten. Het was dat vage, erotiserende beeld van de situatie waarop ze zich voor het slapen gaan bevredigde. In de besloten zachtheid van haar bed, maar het dekbed aan de kant gegooid, spreidde Ineke haar benen. Zo wijd als ze maar kon. Voor hem. Een aparte sensatie, die ze niet eerder zo intens had gevoeld. Ze raakte zich uiterst zacht aan, bleef dat doen en fantaseerde inmiddels dat zij zich zó aan hem toonde: languit en wijd geopend. Ze wilde dat hij met aandachtige ogen in dit beeld van haar gevangen werd en er onhoudbaar en zichtbaar opgewonden van raakte.
Hij was aan de telefoon. Zijn stem dichtbij. Ineke voelde zich betrapt, maar dat was niet onprettig. Hij kon het bovendien niet zien. Ook niet dat ze een kleur kreeg. Hij vroeg of zij zich betrapt voelde en ze kreeg opnieuw een kleur. Verdorie. Ze was niet uit zijn gedachten geweest, al een hele tijd. Dat zei hij. Hij wilde haar zien. Maar tegen haar verwachting in stelde hij iets anders voor dan ze verwachtte. Hij vroeg of ze hakken had. Ja, dat was zo, ook waren het ondingen om op te lopen en droeg ze ze nooit. Hij vond hakken mooi en had een vreemd verzoek. Hij wilde dat ze lingeriezaken afzocht naar het mooiste en duurste broekje dat ze kon vinden. Wit satijn. En een bh van dezelfde stof. Waar haar borsten in hun natuurlijke vorm mooi en gerieflijk in lagen. Kledingvoorschrift: rok en hakken. Ze zouden elkaar treffen op een plaatselijke bijeenkomst. Ineke dacht dat hij toch een tikkeltje gek moest zijn, maar het was ook intrigerend.

De zoektocht door de winkels wond haar op. Ze vond een prachtig, eenvoudig, broekje in een exclusieve zaak. Eenvoudig en heel duur. Ze bleken daar bijpassende bh’s te hebben. Ja, wat dacht je. Tegen zulke hoge prijzen vind je alles. Ze koos de zachte bh met halterbandjes. Geen hoog opgebonden tieten, deze keer, maar haar eigen mooie vorm. Hij had haar goed geobserveerd: zij kon dat hebben. Een beetje steun en zacht om aan te raken. Net als het broekje. Dát zou hij willen, dacht ze. Het was opwindend om ze mee naar huis te nemen en voor de spiegel te passen. Ze vroeg zich wel af waarmee ze bezig was. Ze keek met genoegen naar zichzelf. Wat nooit gebeurde gebeurde nu wel. Ze maakte zich deze keer op voor hém. Ze kleedde zich voor hém. Ze bekeek zich naakt -op de spaarzame lingerie na- voor hem. Ze wrong zich omhoog op haar hakken voor hem. Ze voelde haar kuiten en borstspieren spannen, rechtte haar lichaam nog meer en wist dat haar uitstraling ogenblikkelijk veranderde. Voor hem! Ineke was klaar. Voor hem. Ze was nat, onzeker en verlangend.

II. Onderweg naar de afgesproken plaats.
Nadat ze de deur achter zich had dichtgetrokken was het alsof iedereen kon zien wat ze ging doen, wat ze droeg en wat ze dacht. Ineke verdrong deze zinloze gedachten door zelfbewust en flink hoorbaar over het trottoir te klakken. Ze ervaarde dit vandaag als een heerlijk geluid. Ze genoot en zette haar hakken nog iets extra stevig neer. Mensen keken naar haar. Ze richtte haar bovenlichaam nog iets meer en zette daarmee haar aantrekkelijke vormen uitdagend in de etalage. Haar borsten wist ze amper verborgen onder haar kleding en gevat in zeer kostbare, zachtstrelende stof. Dat ze een beetje vrij hingen was niet erg, integendeel. Door de beweging voelde zij hun gewicht. Ze voelden als nieuw. Ook was Ineke zich zeer bewust van het nieuwe broekje dat zich soepel en zijdezacht om haar lichaam spande.
Zo gewoontjes als zij zich doorgaans voelde, zo speciaal voelde ze zich nu. Vermoedde nu werkelijk niemand dat ze voor tweehonderd euro prachtige lingerie droeg? De warmte van de voorjaarszon wekte haar welbevinden en geilheid op. Dát kon niemand haar meer afpakken! Ook was ze nerveus en gespannen over het onbekende dat ze tegemoet ging. Op de keper beschouwd was er vrijwel niets gebeurd. Ze was een paar honderd euro lichter, wat onpraktische lingerie rijker, en nu stampte ze met tientallen door elkaar lopende gevoelens een onbekende situatie tegemoet. Die haar misschien niet eens beviel. Waarom maken mensen een sprong in het duister? De mobiel ging over. Onder het lopen nam ze het gesprek aan. De directe stem van Peter resoneerde intiem in haar oor: “Goedemorgen Ineke. Hoe voelt het tot dusver?” Het beviel haar buitengewoon. Ze voelde zijn stem in haar buik. Haar antwoord klonk navenant.
Niemand kende Ineke zoals zij echt was. Een prettig mens, leuke gestalte, beweeglijk gezicht en vrolijke lach. Iemand die zich inzette voor bijzondere dingen, goed haar woordje kon doen en met wie je een discussie kon voeren, een stevige borrel kon drinken en kon lachen. Maar verder een heel fatsoenlijke vrouw, doorgaans netjes modieus gekleed, soms expres een tikje gewaagd. Een vrouw van wie je te midden van alle andere leuke, fatsoenlijke mensen, goedgekleed - soms een tikje gewaagd- niet zou denken dat ze … Ja wat eigenlijk? Dat ze wellicht behoorlijk “onfatsoenlijke” gedachten, fantasieën en gevoelens kon hebben. Of zich te buiten zou willen gaan in ongeremde lust en geilheid. Seks waarbij zij zich blind zou willen overgeven.Of misschien wel andersom, een situatie waarbij zij de regie in handen heeft en alles van de ander zou eisen, nemen wat zij wil, en hem daardoor een topervaring zou bieden. Genieten van zijn lust zoals er ook van haar overgave zou worden genoten. Misschien behoorden beide wensen wel tot haar mogelijkheden. Ineke kon rillen bij zulke gedachten. Ze verjoeg ze door naar zichzelf te voelen tot ze wegstroomde in warme hevige golven.
Ter plaatse was het gezellig druk. Gelukkig, want dan waren ze niet meteen op elkaar aangewezen. Ze kon hem niet direct vinden en liep wat rond. Velen herkenden en groetten haar. Maakten opmerkingen over haar leuke uitstraling. Ze voerde een paar kleine gesprekjes tot ze zich bekeken voelde. Peter stond vanaf een afstandje geamuseerd naar haar te kijken. “lul”, dacht ze in een reflex, “waarom sta je daar op een afstand een beetje af te wachten?” Ze zwaaide, besloot niet meteen op hem af te stormen en maakte het gesprek af. Peter bleef staan. “Als de berg en Methusalem …”, dacht ze en wandelde quasi nonchalant naar hem toe. “Ja sorry”, begon hij direct, “ik vond dit zo spannend allemaal, dat ik eerst naar je heb staan kijken. Je weet niet half hoe ik geniet van hoe je je beweegt en hoe je met al die mensen om je heen praat. Je ziet er fantastisch uit en ik wilde dat beeld niet verstoren, ben je boos?” Ineke zei: “Nee hoe kom je er bij”, en bedacht dat hij de spijker op zijn kop had geslagen. Evenzogoed voelde ze zich weerloos door zijn charmante verweer. Maar het was vooral zijn stem, zijn persoonlijke kracht, en zijn karakteristieke gezicht zo dichtbij die alle voorbehouden deden vervliegen. “Je ziet er schitteren uit, weet je dat?” zei hij. Ineke zag en hoorde dat hij het meende. “Kom we gaan ergens wat drinken” vervolgde hij. Hij leidde haar naar zijn terzijde geparkeerde auto, liet haar instappen en reed met haar weg. De zon scheen warm in de comfortabele auto. Ineke was zich zeer bewust van de kortheid van haar rok, de naaktheid van haar slanke, lange benen en het vrije zicht dat de bestuurder daarop had.

Ze onderdukte een paniekgevoel door zich decent in de stoel te positioneren en zo het gevoel van de eigen regie te verstevigen. Ze reden een tijdje zwijgend door een groen wordende omgeving. Onder het bladerdak van secundaire wegen ontstond een gesprek dat vanzelf liep en waarin ze kennis met elkaar maakten. Hij was een gebonden man met drukke werkzaamheden, maar de manier waarop hij daarover praatte maakte dat het haar niet in de weg stond, integendeel zelfs. Geen gedoe met iemand die op zoek is, dacht ze. Een lekkere vent, want in die stemming begon ze steeds meer te geraken. Ze wiebelde wat met haar benen. De ene kant op, dan de andere. Knieën iets uit elkaar, rok recht trekken, dan weer opnieuw, verzitten, opgeschoven rok zo laten, schepje er boven op. Het voelde als uitlokken en was dat ook. Tegen de deur leunen, benen naar hem toegericht, hem ruim zicht gevend –niemand die het verder merkt. Hun conversatie werd warmer en meer intiem. Het linkerbeen rustte tegen de handrem. He andere bewoog brutaal richting dashboard. Het was de vraag tot hoever ze haar benen kon openen. Hij kwam haar tegemoet door een hand op de binnenkant van haar linkerbeen te leggen. Hij voelde de spannende zachte koelheid van haar huid. Zij de druk van een vreemde hand op een privéplaatsje. Prompt zwegen ze allebei. Hij streelde de binnenkant van haar been. Hij vertelde over zijn idee en gevoel bij de “opdracht” die hij haar had gegeven. Hij was er een beetje verlegen bij. Ineke werd warm en accepteerde hem in zijn doen en laten. Zij spreidde haar benen geheel. Zijn terloopse blik gleed over de hele lengte van haar benen en de mooie stof die haar kutje bedekte. Ze voélde zijn blik bijna en vertelde ondertussen over haar belevenissen, en wat het haar deed. Dat het haar danig had opgewonden en dat ze geil was. Ze besloot iets verder onderuit te zakken, deed het, nam zijn hand en leidde die naar de binnenkant van haar rok. Langzaam, zodat hij alles zou kunnen voelen, er volslagen opgewonden van werd. “Dat deed je goed”, fluisterde ze … “voel maar”.

III Een nieuwe afspraak.
Ze stond met kar en al bij de vleeswaren en wist duidelijk niet wat ze ging doen. Ze stond in de weg. “Mag ik er even langs?” Gelijk voelde Ineke zich idioot. De koeling bij de vleeswaren prikkelde haar naakte huid. Onder het rokje en het dunne T-shirt droeg ze geen broekje en geen bh. Ze zag er leuk uit, dat wel. Niemand kon denken dat ze vrijwel naakt door de winkel liep. Maar ze voelde zich voor alle ogen die ze vermoedde naakter dan naakt. Dat gaf haar tegelijkertijd een hevige kick en maakte haar tegelijkertijd onzeker. Je kunt tevoren een beetje bedenken hoe dat zal zijn, maar wat het met je doet beleef je pas in het echt. Peter had het “opgedragen”. Ze dacht dat hij een nieuwe afspraak zou maken. In plaats daarvan gaf hij een opdracht. En het idiote is dat zij er gevolg aan gaf. Ze moest ook nu weer op hakken, en verder zo dun mogelijk, maar leuk, gekleed. Hakken, rok, dun T-shirt. Voordat ze zich kleedde wilde hij dat ze zich voorbereidde. Wat hield dat in? Hij wilde dat ze minstens een uur naakt was en ook dat ze knijpers op haar tepels zette. Als dat te pijnlijk zou zijn, wat zij dacht, dan zou ze de knijpers iets moeten oprekken, zodat het een kwartier lang te verdragen was. Ineke had zoiets nog nooit gedaan en vond het tegelijk idioot en spannend. Beetje geil idee. Toen ze de knijpers zette trok er een onstuitbare scheut gevoel door haar heen. Het was niet érg pijnlijk, ze kon wel wat hebben. Maar er werkte iets, waardoor overal in haar lichaam kleine hevige fonteintjes spuitten, die haar in alle uithoeken van haar lijf alert maakte. Pijntjes –anders dan gewone pijn- trokken in alle richtingen sporen. Met met een hotline naar de diepte van haar buik. “Tjeezus”, zei ze ongewild hardop, “dát doet het dus!

Na tien minuten werd de pijn heviger, maar ze hield vol. Na een kwartier wist ze niet hoe snel ze de knijpers wilde verwijderen. Dát bleek pas echt pijnlijk. Héél langzaam, héél voorzichtig, bevrijdde ze zich van de ondingen. “Voel maar wat je voelt”, had Peter gezegd. Nou dat wist ze dan nu. Zo onopvallend als tepels kunnen zijn, zo brandend aanwezig waren ze geworden. Maar dit was nog niet alles. Na een kwartiertje rust zou ze de pijnlijke tepels met ijsblokjes moeten bewerken. Dat bleek een onverwacht lekker, lustopwekkend gevoel. Moest ze vaker doen. Maar om het vol te houden bleek óók een flinke opgave. Nu stond ze vrijwel naakt bij de koeling. Ze was zich zéér bewust van haar vurige, nog steeds een beetje pijnlijke tepels. Als pyramidetjes zo strak terwijl het T-shirt ze zonder mededogen, eindeloos, schuurde. Peter had zijn zin, al haar zintuigen stondenwagenwijd open. Ze was kletsnat, zo geil als boter, en voelde zich naakt en weerloos. Dat was wel anders dan na de eerste autorit. Ze waren bij een landelijk restaurantje uitgestapt en hadden op het terras wat gedronken. Peter nam merkbaar alles details van haar in zich op. Genoot van haar zelfverzekerde pose. Zij beviel hem. Hij bekende haar dat ze er fantastisch uitzag, wat hem erg opwond. Ze hield de gedachte voor zich dat ze niet wist wie er geiler was: hij of zij. Ineke wist het antwoord. Hun benen ontmoetten elkaar onder tafel, zijn voet haakte achter de hare, of was het omgekeerd? Achter het restaurant lag een Chinese tuin. Een hele grote. Ze wandelden paadjes in en boogbruggetjes over. Stonden stil om naar vijverlelies en goudkarpers te kijken, en om ondertussen steeds dichter tegen elkaar aan te leunen. Bij een hoge groene heg, net uit het zicht van het terras, drukte hij haar onverwacht met de rug tegen de takken, die meegaven en prettig prikten. Hij kuste haar tastend en zoekend. Ineke trok hem tegen zich aan en antwoordde zonder remmingen. De haag veerde prettig mee, net als een vertikaal bed. Ze was klaar voor hem en wilde dat hij dat merkte. Zijn lijf voelde het spannende landschap van haar borsten, buik en benen tegen zich aan. Zij voelde de kracht van zijn verlangende lijf en zocht die op in de holte van haar schoot. Ademloos liepen ze een paar meter verder om elkaar opnieuw te kussen en verder, intiemer, aan te raken. Opnieuw en opnieuw. Haar lippen bleken niet alleen zacht en zoet, maar sloten zich bijkans ook om de zijne. Hij voelde zich in haar gezogen. Zijn erectie sprong dwingend omhoog. Het eind van het park werd omzoomd door een taxushaag. Daarachter lag braakliggende zandgrond en de spoorbaan. Door een opening glipten Ineke en Peter het park uit en verloren zich in elkaar.

Hij wilde in haar duiken; alles zien voelen, nemen, ontdekken. Zij wilde hem, helemaal, alles. Alles wat hem man maakt. Halfnaakt vielen ze languit op het zand en keken naar elkaar. Toen vielen ze stil. Hij nam haar in zich op, wetende dat hij binnen enkele ogenblikken alles van dat vreemde mooie lijf zou voelen en dat hij haar zou nemen. “Wat ben je mooi, en wat ben je heerlijk”, stamelde hij. Hij streelde voorzichtig de zachte stof die over haar borsten spande. Hij lachte toen hij zei dat ze die héél goed had uitgezocht. Hij maakte de laatste knoop van haar rok los, die openviel en keek naar haar benen en haar broekje. Het gaf hem een brok in zijn keel. “Mmmooi”, bracht hij er zachtjes uit, terwijl hij niet wist of hij wilde kijken, aanraken, uittrekken of kussen, of alles tegelijk. Ineke zag zijn verwarring en emotie. Ze trok hem over zich heen. “Kus me en neuk me”, zei ze.; Hij liet zich gaan. Zijn handen zochten haar gezicht, hals en borsten, die hij greep en kneedde. Zijn lippen zochten haar tepels en zijn handen gingen over haar lijf tot over en in het witte satijnen broekje. Daarbinnen voelde zij nat en zeer glad. “Wat ben je nat”, zei hij. “Dat is voor jouw heerlijke stijve lul”, zei Ineke onbeschaamd. “Kom, ik wil je”. Hij kwam. Het genot van de eerste keer dat hij eindeloos in haar gleed deed hem luidruchtig kreunen. Uit Ineke haar keel kwam een diep geluid, en er was een sterke reflex van haar lichaam waarmee ze hem direct diep in zich leidde. Zij spietste zich op hem, hij spietste haar op een lichaamsdeel dat niet zo groot is maar aanvoelde als een lang zwaard.
Hun eerste samenzijn was hevig en kort. Ze hoorde zich zeggen: “Ik wil, ik wil, ik wil …”alsof ze jaren in de woestijn had geleefd, wat in zeker zin ook zo was. Hij kreunde alsof hij na jaren ineengedoken omhoog kwam en zijn rug rechtte. Ze genoot van het effect dat zij op zijn emotie en onstuitbare lust had. Een groot gevoel. God, wat was dat lekker. In toenemend geruis naderde de sneltrein, die hun geluiden smoorde. Hij was een tijdje ver af, en plotseling erg dichtbij. Het oergeweld van de langsrazende passage dwong Ineke om schreeuwend klaar te komen. Dat deed bij Peter, die zich warm en diep in haar kutje drong, de suizen open waarna zijn rivier door de bedding van zijn geslacht joeg. Zo hevig dat het als schrapend over een kiezelbed werd geperst. Hij spoot zijn zaad krachtig haar kutje binnen en vulde haar met pik en zaad. Hij voelde zich bevrijd en leeg en werd kalmer terwijl de trein zich verwijderde. Ineke kroop dicht op hem toe, koesterde hem en wilde dat de tijd voor altijd stilstond.

IV Eindelijk thuis
Ineke voelde dat haar tepels nog pijnlijk waren. Overgevoelig. Daarbij waren ze stijf, wat ze niet heel prettig vond, maar wat haar wel opwond. Ze werden niet meer zacht! Het T-shirt schuurde bij elke beweging over haar gevoelig geworden puntjes, die duidelijk in de kijkerd liepen. Ze voelde zich als in een openbare verkoop, zich bekeken en gekeurd op haar seksuele waarde, wat in dit geval noet verkeerd aanvoelde. Dat ze geen broekje droeg bleek niet het eenvoudig voldoen aan een verzoek van Peter. Ze zou de vertrouwde zachtheid nu graag om haar lichaam voelen als een zekere bescherming. Zonder deze bescherming voelde ze zich naakter dan ooit. Ze reed haar kar via de groenten naar de semi-vers en vandaar naar de rollen wc papier en keukenrollen. Die had ze nodig. Er reed aan het geluid te horen al enige tijd een kar achter haar aan. Nogal wiedes: haar outfit trok klanten aan, zelfs op het vroege uur dat ze de winkel binnen ging. Dacht ze. Ze durfde niet om te kijken omdat ze vermoedde dat het een klant was, misschien wel een bekende. Om de hoek bij de chocolaatjes botste ze tegen Peter op. “Hé, jij ook hier?” zei hij met een vrolijke grijns. “Ken ik u ergens van?” repliceerde Ineke een beetje verbolgen. Hoe lang was hij al in de supermarkt? Ze had hem nergens gezien. “Nee, maar ik heb wel het gevoel dat ik u heel goed ken”, grapte Peter. “Je ziet er weer geweldig uit”, zei Peter zachter, ”ik val op je als een baksteen; hoe voelt het, en hoe voel je je nu?”.

Ineke vond dat hij haar wel even had mogen waarschuwen voor de onevenredige effecten van de knijpers, de ijsklontjes, het vrijwel naakt rondlopen in de supermarkt. Dat ze het niet alleen maar prettig vond, ook al waren er nog zo weinig klanten op dit vroege uur. Maar ze moest ook bekennen dat ze doorlopend een prettig geil gevoel had, een prettige manier van zijn, en dat ze haar lichaam zeer bewust was. “Dat wilde ik ook”, zei Peter, “het leek me fijn om je gevoeligheid bij wijze van een verrassing een zwieper te geven. En dan hebben we daarna nog een hele dag om er verder iets mee te doen. Kom, moet je ook naar de frisdranken?”

Dat Peter er was stelde Ineke gerust. Ze zag hoe hij geboeid naar haar keek, en nieuwsgierig was naar een ribbeltje op haar rok die op een broekje wees. Dat kon hij mooi niet ontdekken, want er was echt geen. Dat ze geen bh droeg kon hem niet zijn ontgaan. Terwijl hij zijn kar keerde fluisterde hij in het voorbijgaan dat ze hem vreselijk opwond en dat haar borsten prachtig uitkwamen. Achterin, bij de fris liep hij op haar toe en kuste haar zonder terughoudendheid. Ineke liet dit als overval over zich heen komen en kuste hem daarna vol en met overgave terug. Weg was alle gene, weg het ongemakkelijke gevoel. “Ik ga je hier meteen weghalen”, zei Peter, terwijl hij haar borsten streelde en verbaasd speelde met haar stijve tepeltorentjes. “Au!, … ze worden maar niet zacht”, kermde Ineke. “Doe er iets aan”. Peter stroopte haar T-shirt omhoog en nam heel voorzichtig eerst de ene tepel in zijn warme mond, daarna de andere. “Toe Peter, niet hier, iedereen kan ons zo zien, en … oh wat lekker is dat.” Haar lijf schokte als bij verrassing toen Peter ook nog met één hand haar kutje warm en vol in zijn hand nam. “Peter, toe ..”, verweerde Ineke zich krachteloos. Ze vond het heerlijk om in de supermarkt gekust en bevoeld te worden. Ze stond met haar rug tegen de betegelde muur, naast de flesseninname. Geil drukte ze haar onderlichaam naar voren. Peter reageerde daar sterk op. Hij drukte op zijn beurt zijn onderlichaam tegen haar aan. Met één knoopje maakte hij zijn broek open. Direct was zijn stijve pik zichtbaar. Hij droeg dus ook niets onder zijn broek. “Wil je?”, vroeg hij, “er is hier niemand”. “Ja, maar vlug”, zei Ineke terwijl ze een kleur kreeg. Haar tepels waren warm en weer zacht maar werden weer opnieuw gevoelig door de zachte streling van zijn tong en zijn lippen. Hij rechtte zich en duwde zijn pik in de donkere ruimte tussen haar ietwat gespreide benen.

“Een beetje naar beneden zakken en je benen wijd” mompelde Peter als aanwijzing. Terwijl Ineke daaraan gevolg gaf voelde ze hoe hij snel en zonder inleiding in haar gleed, en de gelegenheid te baat nam om zich volledig in haar te duwen. Ze sidderde van het gevoel, de bruutheid, de gelegenheid, van geilheid, en de kou van de wand tegen haar rug. Ze voelde hem meer kreunen dan dat ze hem hoorde. Een geluid dat diep uit hem kwam. Hij begon te bewegen, langzaam en voorzichtig maar al vrij snel met harde, directe stoten. Hoezo voorspel. Elke keer spietste hij haar iets meer op zich, elke keer liet zij zich iets meer zakken zodat ze hem meer tegemoet kwam. Ze spreidde daarbij haar knieën tot het bijna pijn deed. Ineke kwam eerder dan hij, net zoals op het warme zand. Het leek alsof Peter het zelf niet kon opbrengen. Hij voelde haar komen en hij stootte door. Onverwacht trok zijn lichaam samen en spoot hij haar vol. Terwijl hij vaart minderde en tot stilstand kwam droop een spoortje sperma langs haar benen. Ze bedacht dat ze het heerlijk vond, of eigenlijk dacht ze niets, maar vond alles best.

Klaargekomen, klaargeneukt in de supermarkt. Ineke wist niet hoe ze het had. Het bijzondere was dat het allemaal zo makkelijk ging, en snel. Snel en hevig. Ze voelde zich ineens heel jong. Een beetje van de wereld trok ze haar rok recht, terwijl Peter zijn kleding fatsoeneerde. Een aanrollend geraas van een boodschappenkar alarmeerde hen beiden. Hij scheurde wat papier van één van de keukenrollen. “Laat maar”, zei Ineke,”ik laat het zo, ben er trots op”. Zo voelde zij zich ook. Alsof niemand haar iets meer kon trok ze T-shirt en rok ongeveer recht en liep richting kassa. Daar kwam ze langzaamaan weer een beetje bij. Ze kreeg er plezier in dat Peter ook van de kaart was en op zijn benen wankelde. Om hem te plagen boog ze zich af en toe sterk over haar kar voorover. Dat bood hem een boeiend uitzicht. Toen ze door de kassa ging herhaalde ze dit voor haar plezier en om hem te plagen. Het hummetje dat ze achter zich hoorde was niet het hummetje van Peter. Dat kon ook niet want toen ze opkeek zag ze hem in een andere rij staan. De man achter haar was gelukkig een onbekende. Hij was niet onvriendelijk en had een rood hoofd. “Vind u dat nu ook zo mooi en aantrekkelijk?”, floepte ze er zachtjes uit, terwijl ze een nieuw straaltje sperma langs haar dijbeen voelde zakken. Ze wachtte het antwoord niet af en reed naar buiten, De dag was nog jong. Genoeg om met Peter veel plezierige dingen mee te maken. Ze wilde revanche. Ineke zou hem vandaag nog alle hoeken van de ruimte laten zien waar hij haar straks naartoe bracht. Ze zou hem neuken zonder dat hij er iets tegen in zou kunnen brengen. In haar ogen begon een schittering te glinsteren.
 

Robert Nowan, 2011