het definitieve afscheid van bed om 8 uur. Even wassen om dat deel van de
mensheid dat een kwartier later tegen me aan zou staan te drummen in de
metro, geen aanstoot te geven. Vervolgens mezelf in het ondergoed van
vandaag en de kleren van gisteren hijsen, even kijken welk boek ik zou
meenemen op de korte wandelafstand tussen mijn woonst en de krantenwinkel
van Rita te overbruggen, want al leesverslaafde moet ik gewoonweg iets in
mijn handen en iets voor mijn ogen hebben, wat bij gelegenheid trouwens het
niet onaangenaam neveneffect had dat ik een aantrekkelijke jongedame of
dito vrouw tegen het lijf liep. Met vijf klanten in het piepkleine hokje,
deden Rita en ik alsof we nooit haar lakens met onze in en over elkaar
schuivende lichamen hadden bezweet. Het enige wat vanmorgen tussen ons werd
uitgewisseld was een stuk van 2 EURO. Dat was namelijk de aankoopprijs van
één exemplaar van De Standaard en een ander van De Morgen. Kortom, bij
gebrek aan de minste inspiratie aapte de dag van vandaag die van gisteren
maar na en mijn leven geeuwde van verveling over de eigen voorspelbaarheid.
Alhoewel ik vooraf wist wat er ging gebeuren, herhaalde ook de
kaartjesautomaat zichzelf toen hij mij eigenaardig genoeg in het Spaans of
in een daarop lijkende Romaanse taal ("Solo precio exacto") duidelijk maakte
dat geen zin had twee stukken van 1 EURO in de gleuf te duwen, maar dat ik
het exacte bedrag aan muntstukken moest invoeren wilde ik mijn Jumpticket
voor 1 rit verkijgen. De gelegenheidsmuzikant die zijn verdriet om de dood
van zijn aan AIDS overleden zoon van zich af trachtte te zingen, was er ook
weer en terwijl ik werd afgevoerd door de roltrap, trachtten de woorden van
"Alexandrie Alexandra" van Claude François me vergeefs op te beuren.
Vijf minuten en ongeveer even veel haltes later, werd ik met de grijze
massa van mijn lotgenoten uitgespuwd in metrostation "Graaf Van Vlaanderen".
Het was geen donderdag, dus geen markt. Links naar de Gentsesteenweg, rechts
naar de hoek met de Vierwindenstraat. De sleur wenkte achter een groene
poort een vijftigtal meter van me verwijderd, al zou ik de dag misschien
kunnen kruiden door tussen het vertalen van saaie teksten door wat emails
uit te wisselen met een Dame uit het Zuidfranse Perpignan die uit het niets
was opgedoken en daar waarschijnlijk ook opnieuw in zou verdwijnen.
In mijn gedachten zocht ik reeds vijf uur op en speelde ik met de gedachte 's avonds met mezelf te spelen, toen de auto die net voor me stopte, het portier dat openging, het naakte en welgevormde vrouwenbeen dat naar buitenstak en de stoeptegels tartte met hoge hakken, de saaie spiegel die de
| realiteit me
voorhield meedogenloos aan scherven sloegen. Mijn ogen keken hoe dat
been zich verder zette tot de abrupte rand van haar mini jurkje,
waarvan de halsuitsnijding net zoveel van haar borsten toonde als
nodig was om de rest aan mijn verbeelding over te kunnen laten.
Terwijl zij schijnbaar controleerde of de enkelbevestiging van haar schoenen niet los zat, zag ze me naar haar kijken. Maar de manier waarop ik keek en het feit dat ik er niet onappetijtelijk uitzag, maakte dat ze daar helemaal geen aanstoot aan nam. Misschien was ik wel de steen die het rimpelloze oppervlak van haar bestaan in beweging bracht. |
 |
In elk geval werd het uitstappen
onderbroken. Het andere been volgde niet,
het ene been werd zelfs teruggetrokken, het portier aan haar zijde opnieuw
dichtgetrokken om aan de passagierskant opengeduwd te worden en ik zelfs
haar hoofdknikje niet nodig had om te begrijpen dat ik uitgenodigd werd om
in te stijgen. Ik hoefde ook niet te vragen "Waar gaan naartoe"
omdat we
allebei wisten waar deze rit moest eindigen. Toen ik om onbegrijpelijke
redenen toch probeerde conversatie te maken, liet ze haar blikken lang
genoeg op mijn mond en op de rug van mijn handen branden om me duidelijk
te
maken dat ze me ook zonder woorden best interessant vond, zolang ik mijn
hand maar op haar dij legde, die haar jurk van louter ongeduld reeds een
flink eind naar omhoog had geschoven.
Toen ik mijn hand ook daadwerkelijk bovenaan haar been legde, mijn
vingertippen rakelings langs de kartelwonde van haar sliploze poesje,
huiverde ze zichtbaar. Terwijl zij met één hand verder stuurde, drukte
ze
mijn vingers in haar nat om ze dan naar hand mond te brengen en met
genoegen
van zichzelf te proeven. Ik wreef inmiddels hard tegen de bobbel in mijn
pantalon. "Haal je lul boven. Ik ben gehaast", gromde ze terwijl
haar dijen
mijn hand in de schaar namen. Mijn pik schreeuwde bevrijd toen ik hem uit
mijn gulp haalde. De elastiek van mijn slip duwde mijn ballen omhoog tegen
mijn schacht, wat mij heerlijke sensaties verschafte.
Heel die tijd waren we blijven rijden. We waren aan het eind van de
Vierwindenstraat gekomen en draaiden nu rechts de Ninoofsesteenweg
op, weg
van het centrum. Bij het eerste stoplicht boog ze snel zijwaarts en schoof
ze haar mond over mijn lul, tegelijkertijd met haar vuist stevige halen
makend over mijn schacht en tegen mijn ballen. Een punkkoppeltje dat het
zebrapad overstak, keek met verbaasde ogen door de voorruit van de auto.
Aan
de blik die ze hem toewierp viel af te lezen dat ze hem in het eerste het
beste steegje zou loodsen en hem daar een grandioze pijpbeurt zou geven.
Veel te snel sprong het licht terug op groen en maanden toeterende auto's
ons aan om verder te rijden. Ik heb nooit zo vurig gebeden dat een licht
op
rood zou springen. Haar rijgedrag was er helemaal op afgesteld. Soms traag
dan weer snel haperden of sprongen we van licht naar licht. We waren haast
aan de rand van de stad belandt toen ze de auto tot stilstand bracht en
echt
werk van me begon te maken. Op hoeveel mannen had ze wel niet geoefend om
pijpen tot een dergelijke graad van perfectionering te brengen. Ze
bespeelde
mijn lul met een virtuositeit die haar gelijke niet kende. Ze maakte me zo
lekker dat ik niet meer in staat was om zelf genot te schenken, enkel nog
kon genieten wat dat geile triootje tussen een vrouw, haar mond en mijn
geslacht. Zo lekker maakte ze me dat ik mijn lust haast voor verliefdheid
nam. Ze zoog de lust uit de verste uithoeken van mijn lichaam, vanuit al
mijn zenuwbanen en bloedwegen naar de punt van mijn pik.God wat was ik tuk
op mijn lul en op het plezier dat hij me gaf. « Ik kom » trachtte ik
haar
nog te waarschuwen toen ik mijn ballen mijn zaad reeds voelde opstuwen
door
de holle buis van mijn schacht. Fluks liet ze me uit haar mond ontsnappen.
«
Kom dan », keek ze me recht in de ogen, gaf nog snel een paar flinke
halen
met haar hand en keek dan samen met mij gefascineerd naar het spektakel
van
mijn spuitgrage lul. Ik ejaculeerde alsof dat het laatste was wat ik op
deze
planeet nog zou doen. Ze raakte zichtbaar opgewonden van mijn geil dat
haar
tegen wangen, gezicht en bloos spatte en met één hand vingerde ze zich
suf
terwijl ze met de andere kordaat zaad omhoog bleef pompen tot ze mijn
ballen
helemaal had leeggebloed.
Slechts langzaam raakte de drug van het orgasme uitgewerkt, me
achterlatend
met een hunkering naar nog en naar meer. « O schatje », kreunde ik
hijgerig
toen ik een beetje was bijgekomen. « Ik wil je neuken. Nu. Hier ». «
Meteen
ging ik tegen haar aanleunen en legde ik een bezitterige klauw op haar
linkerborst. « Het spijt me echt hoor », duwde ze mijn hand resoluut
weg. «
Ik heb er zelf ook wel best zin in gekregen. Maar je tijd is jammer genoeg
om ». En reeds had ze het portier geopend. Niets begrijpend van haar
cryptische woorden en nog versuft stapte ik uit.
Zij trok de autodeur aan mijn zijde dicht en zette de wagen in gang, maar
niet nadat ze me nog had toegeroepen « Prettige verjaardag gewenst ». Ik
stond paf en heel de tijd dat ik me oriënteerde en mijn weg zocht naar
mijn
werk, pijnigde ik mijn hersens met de vraag "Wie in godsnaam heeft
mij op
een blowjob getracteerd?" Tot dan had ik nooit geweten wat een
prachtige
vrienden ik bezat.