.....jaren later....... Nerveus...moet dat? Mijn reactie op Zijn sms, de avond voordat het allemaal zou gaan gebeuren...., komt op dit moment wel heel erg stoer over nu ik in de kamer sta, tegenover Hem. Galant als altijd hielp Hij me uit de auto, en droeg mijn bagage. Opende de deur, ontkleedde me tot op mijn jarretels, kousen en eeuwig hoge hakken, na. "Wacht hier" zegt Hij, en Hij loopt weg. Ik weet dat jij daar moet zijn, het wordt bevestigd als ik drie zweepslagen hoor, met bijbehorende geluiden van jou. Even later komt Hij weer naar me toe, boeit mijn polsen en enkels en blinddoekt me, legt mijn handen op Zijn schouder en zo loop ik achter Hem aan, naar jou....

Ik voel dat Hij me tegenover je geplaatst heeft, legt mijn hand op je hals, ik voel je huid, hoor je adem, ik betast je gezicht en voel je mond de mijn raken. Zachte lippen. Ik noem je naam en vraag je of je de mijne kent.... een ongekend moment, het gaat eindelijk na heel veel jaren gebeuren. Tegelijkertijd worden onze blinddoeken losgemaakt en kunnen we elkaar recht in de ogen kijken. Eerst wennen aan het licht, dan zien, zoeken of we vinden, wat we dachten te kunnen zien. Zachtheid, is wat als eerste bij me opkomt als ik in je ogen kijk, zachtheid van je huid, je mooie rondingen. We lachen naar elkaar, jij met je handen hoog boven je gebonden, ik nog vrij....nog maar even.

Voordat ik het weet heeft Hij ook mij, met mijn handen hoog boven me vastgeketend aan kettingen, die uit het plafond komen. Ik zie dat Hij een rietje in zijn handen heeft en ik voel aan jou dat Hij je ermee bewerkt, je geluiden daarbij houden het midden tussen pijn en geilheid. Ik weet dat ik dadelijk ook aan de beurt ben, en ik probeer me er alvast mentaal op voor te bereiden. De pijn snijdt door me heen, maar ik verbijt me, wil me niet laten kennen, ook al ben ik een watje, zoals Hij me betitelt. Te trots, maar uiteindelijk ontglipt me toch een geluid. Je troost me met de woorden dat het echt gemeen is, en dat verzacht.
De zweep volgt, en Hij attendeert me op de lange rits zwepen die aan de wand hangen. Mijn hoofd denkt: "dat kan een lange dag worden", maar ik voel alweer een zweepslag, ik kan niet ontkennen dat het me niets doet, en laat mijn trots varen. Ik los de geluiden die mijn lijf wil uiten, gesteund en ook aangewakkerd door jouw overgave aan Hem.

Ik mag plaatsnemen op de stoel. Mijn handen geketend aan de boven kant van de stoel, mijn benen wijd gespreid. Jij voor me op je knieën, je likt me. Ik voel je zachte tong, zacht en toch hard genoeg om me bloed geil te krijgen. Hij is bezig met mijn, o zo gevoelige tepels. Hij weet precies hoe Hij ze moet bewerken om mijn verbijten uiteindelijk los te laten, en geluid te produceren, geluid van pijn en geluid van lust omdat jij me likt. Af en toe gaat Hij even weg, om daarna terug te komen.  In de periodes dat Hij weg is lik je me twee keer tot een hoogtepunt. De sfeer, de muziek, de spanning, jij en Hij.... en ik, die de eer heeft , jullie te leren kennen.... Mijn tepels zijn inmiddels bijna overgevoelig, klemmen, raderwieltjes, Zijn vingers die knepen, om gek van te worden.....

En nu neem jij plaats op de stoel. Net als jij, zit ik nu voor je geknield. Lik je, proef en ruik je. Zilte zoetheid, je geil stroomt..... Ook voor je de behandeling van je tepels, jij laat je gaan, overgave in pijn en lust. Ik bewonder je, je vermogen om los te laten, te genieten van pijn. Zie hoe Hij van jou geniet.... Even kijken we elkaar aan, mijn uitdagende blik is voor Hem reden me even te laten voelen waarom ik hier ben. Twee enorm pijnlijke klemmen op mijn tepels en tot overmaat van ramp behoorlijke gewichten er aan. Hij zegt dat ik je moet blijven likken, maar ik kan door de pijn alleen nog maar trillen. Ik voel Zijn vingers bijna onbewust in me glijden, en het trillen wordt heftiger. Iets dat onbeheersbaar is, het gebeurt gewoon en diep in mezelf wil ik doorgaan, ook loslaten, maar het wordt te veel en ik gebruik NET iets te vroeg het stopwoord. Hij reageert meteen, heft de gewichten op in Zijn hand en maakt de klemmen los. Ik hijg en tril na....

Koffietijd.... jij zet koffie, en Hij laat me plaatsnemen op de grond. Als jij er ook bij komt zitten keuvelen we wat. De sfeer is goed, ik voel me op mijn gemak.

Beiden nu geketend, handen eigenlijk net iets te hoog, voeten in veel te hoge hakken om comfortabel te zijn. Ruggen tegen elkaar aan. Zachte billen, je hoofd op mijn schouder achterover leunend, het mijne op jouw schouder. Plastic folie om ons heen gedraaid, je zegt dat het met mijn koude voeten en handen wel snel over zal zijn, en al snel druipt het zweet over mijn rug naar beneden. Geblinddoekt, mijn oren gefocust op wat Hij voor bewegingen maakt, jij voelend, ook met moeite zoekend naar een goede houding. Hij maakt gaten in de folie. Bij mijn mond, mijn tepels, en mijn kut, net als bij jou. Electro raakt je, ik voel je reactie, moet proberen in evenwicht te blijven door jouw plotselinge bewegingen, en zo zal het bij jou ook wel zijn als ik plots reageer op de heftige prikken van de electro, die door Hem worden toegebracht. Hij wisselt ze af met zijn tong in mijn mond, of zijn vinger in mijn inmiddels drijfnatte kutje. Zo ook bij jou. Je kreunt, neuriet bijna, als in een soort trance. Ik haat mezelf dat ik te veel berekend ben op wat er zou kunnen gebeuren, te veel bezig ben met me te verzetten tegen loslaten....mijn makke, ik weet het. Ik besef het des te meer als ik jou hoor. Opeens moet ik mijn tong uitsteken, heftige spelde prikken op mijn tong, ik schreeuw....en hoor Zijn goedkeuring....

Even later, worden door de gaten die Hij maakte in de folie op tepel hoogte, elektro pads bevestigd. Ze lijken veel minder heftig, en ik reageer dan ook nauwelijks, totdat Hij me vraagt of ik niets voel. Ik ben weer bij de les en opeens zijn ze heel erg aanwezig. (Was ik bezig weg te zakken?) Knedend, maar niet aangenaam, mijn rug hollend om ze te ontzien, maar dat lukt niet omdat jij hetzelfde doet. Evenwicht zoekend, benen en voeten proberen te ontzien, lam gevoel in de armen, en dat vreselijke gevoel van elektro..... waar ben ik, wie ben ik? Hij knipt ons los, hevig zwetend komen we van elkaar los. Hij haalt je handen uit de kettingen en draagt je op je te gaan douchen. Hij maakt mij ook los, vangt me op, streelt me, kust me. Het voelt troostend, intens, ik besef dat ik kneedbaarder word. Als ik me ook heb gedoucht nemen we plaats op het bed. We vrijen gezamenlijk. Ik zie tederheid tussen jullie en voel me ineens een inbreker. Alsof Hij het aanvoelt betrekt Hij me er weer bij. Ik laat me gaan.  Samen tongen, samen Hem likken en pijpen.... ik wil je niet in de weg zitten. Maar Hij wil het.... Hij komt heftig spuitend klaar...... Ik vond het een geweldige belevenis die ik voor geen goud had willen missen. Jullie zijn allebei mooie en bijzondere mensen. Ik wil jullie nogmaals bedanken voor deze ervaring.....

kus en veel liefs
fenna