| Ik zweer het u! Hij
stapte op een middag zo van mijn kalender af de kamer in.
Nee, niet van die kalender uit
Volendam natuurlijk! Die hangt trouwens in de schuur, een plek waar ik
alleen kom om het tuinmeubilair op te bergen aan het eind van de zomer en ik
hoop er dit jaar geen skelet in klederdracht en op klompen aan te treffen!
Wat uit de kalender stapte was wel
even een heel ander verhaal.
Ja, inderdaad, die kalender met die prachtige, naakte, gespierde mannen,
waar ik iedere dag wel even een begerige blik op werp; Je zou zoiets toch
maar eens in je handen mogen hebben! Maar ja, dat soort mannen lijkt alleen
maar bestaansrecht te mogen hebben op kalenders en die kalenders zijn
eigenlijk niet eens bedoeld voor vrouwen heb ik begrepen.
Nou ja, het stuk van de maand stond
dus opeens in levende lijve voor me en de blik in zijn ogen maakte me direct
duidelijk dat dit exemplaar niet op mannen viel. Ik was die dag net bezig
met de kast op te ruimen en had voor de lol weer eens mijn hoge laarzen
aangetrokken en mijn leren corset. Die spullen waren al maanden niet meer
gebruikt, omdat ik een punt had gezet achter mijn Meesteressen-bestaan. Waar
je niet meer in gelooft, daar moet je mee stoppen is mijn mening en zodoende
was ik al zeven maanden 'slaaf-vrij'.
Toen hij dus op zijn knieën viel om
mijn laarzen te aanbidden, vertelde ik hem dat dan ook direct; "Ik ben geen
Meesteres!"
Maar hij scheen het niet te horen, of het niet te geloven, want ik voelde
zijn tong door het leer van mijn laars mijn voet raken en vreemd genoeg
raakte hij daarmee tegelijkertijd vele andere plaatsen, plaatsen waar een
slaaf niet behoort te komen! Ik besloot het dus nog even aan te kijken en
geloof me als ik u vertel dat dat geen vervelende bezigheid was! Niet alleen
was hij alles waar ik ooit van droomde, hij was ook jong, erg jong, veel te
jong! Dus riep ik weer dat ik niet wenste te spelen met hele jonge slaven,
waarop hij kreunde dat hij gek was op oudere, seksy, dominante vrouwen... Ja,
biedt daar maar eens weerstand aan!
| Ik zal het u eerlijk
bekennen; ik kon het niet! Zo gebeurde het dus dat ik op een saaie
zondagmiddag me vergrepen heb aan de mooiste en jongste slaaf die ik
ooit in mijn handen heb gehad. Ik heb mijn hakken in zijn tepels en
zijn ballen geduwd, ik heb 'm vastgebonden, pijn gedaan en getroost
en ik heb hem uiteindelijk ontmaagd...
Toen hij zo'n zes uur later, moe
maar voldaan, zijn plaats op de kalender weer ingenomen had, heb ik
nog lange tijd naar 'm staan kijken en mezelf plechtig beloofd nooit
meer voor minder te gaan dan dit. |
 |
Natuurlijk is het maar een fantasie,
zoiets overkomt niemand in werkelijkheid!
Toch??? ;-)
Miss-T
|