Werkelijkheid en fantasie door: Chris

Ik lig op mijn oude leren bank en verkeer in een toestand tussen waken en dromen. Volkomen stuurloos nemen gedachten en gevoelens bezit van mij.
Ik ben geheel ontspannen en vol van onstilbaar verlangen. Ik weet werkelijkheid en droom niet meer te onderscheiden. Mijn ogen zijn gesloten. Er wordt niets gezegd.

Mijn handen worden met een zachte sjaal boven mijn hoofd samengebonden. Over mijn gezicht ligt een andere zijden doek die. nog net de mond vrij laat.
Een zachte kus streelt mijn lippen. Daarna niets. In de intense stilte word ik mijn lichaam steeds duidelijker gewaar. Dan … voel ik tedere handen voorzichtig over mijn lichaam gaan. Ik durf me niet te bewegen opdat de droom niet wordt verstoord.

Kalm en rustig, zonder enige gene of terughoudendheid, worden alle fijne plekjes beroerd. Handen en vingers weten waar ze moeten zijn. Hard en zacht. Vluchtig en plaatsen waar ze langer moeten blijven. Kledingstukken worden een voor een uitgetrokken. Totdat er geen meer over is.

De handen bespelen mijn lichaam als een instrument. Ze houden niet op. Ze laten mijn lichaam soms verstrakken en reageren daarop. Ik word bespeeld en opgevoerd. Gebruik makend van alle toetsen kom ik tot leven en word ik langzaam maar zeker naar mijn toppen geleid. Ik word vloeibaar en ga stromen.

Zachte lippen kussen mij overal. Golven gevoel spoelen over mij heen. De zee neemt bezit van mij. Eerst kabbelend. Dan steeds sterker als een opkomende vloed. Totdat mij lijf is gevuld met elektriciteit en er nog maar weinig nodig is om tot een uitbarsting te komen..

Weer voelen de handen dit aan houden zij zich even stil. Ik durf me niet te bewegen om deze droom niet te verstoren. Hoewel het steeds moeilijker wordt om stil te blijven liggen word ik gedwongen om passief te liggen. Mijn gevoel stormt omhoog. Mijn lichaam wil, moet, als vanzelf meebewegen met de golven en is bang de betovering te verbreken.

Mijn benen worden in een vloeiende beweging wijd gespreid. Of deed ik dat zelf? Alles gaat nu als vanzelf. Brutale vingers verdwalen … verdwijnen in de diepte van mij. Ze breken een heftige stroom gevoel los. Vanaf de navel naar beneden in een gloeiende baan. Tepels die als vanzelf rechtop steken en roepen om aandacht.

Weer houden de handen even stil. Als om te pauzeren. Dit verdraag ik niet meer. Een rustpunt voor de finale?? Ik durf me niet bewegen om deze droom niet te verstoren. Ik ben zo gespannen als een overspannen snaar. Toe, help me. Er is nog maar weinig nodig. Laat me gaan. Weer gaan handen en lippen over mijn lichaam… te langzaam.. te zachtjes… te plagend. Maar nu, allengs heftiger. Intenser. Geen plekje overslaand.. Ik kan verweer me niet meer verweren en laat alles over me komen. Ik mag!! Laat alles los en laat alles gaan!

Verder en hoger. Met grote snelheid zweef ik door de ruimte. Het heerlijke gevoel van onophoudelijke spiertrekkingen in mijn buik. Samenbundeling van gevoel. Nog meer oplopende spanning. Ga door !! Nu niet meer stoppen. Ik schreeuw mijn genot, ontlading na ontlading, krampen gaan door mijn lichaam. Mijn vagina trekt met oerbewegingen samen in een ritmische beweging en met een diepe zucht kom ik klaar.

Even later worden de sjaaltjes verwijderd. Een prettig lichaam vleit zich naast het mijne. Ik sla mijn armen om hem heen en bedank met een zoen, die als een vlinder neerdaalt op zijn mond. Een kus vol beloften.

Reakties aan Chris

 

back to HeXX-page