 |
Een
hexx verplaatst zich s'nachts op haar bezem langs de donkere met
sterren bezaaide hemel. Als je goed oplet kan je me soms voorbij zien vliegen. De maan verraad dan mijn richting. Meestal neem ik mijn tijd ervoor. Vliegen is fijn. Warmte of kou deert mij bijna niet. Met mijn donkere dubbel gevoerde thermische hexx-en jurk met hexx-en knoopjes gaan alle temperatuur verschillen aan mij voorbij. Soms vlieg ik noord, |
| soms oost- waards.
Tegenwoordig doe ik ook grote afstanden. Afstanden van meer als 1000
km maak ik per idee verplaatsing. Vliegen gaat dan meerdere nachten
kosten en ook mijn tijd is beperkt. Heeft U er ooit bij stil gestaan dat wij op het noordelijk halfrond van onze planeet wonen? En dat er, dus ook, een zuidelijk halfrond bestaat? Met plaatsen waar het klimaat vergelijkbaar is aan het 'onze' maar waar alles compleet omgekeerd plaats vindt? Men gaat slapen als wij wakker worden, zij ervaren herfst als wij lente zien. Zij stoken de kachel op als wij naar het strand trekken en als wij de bladeren zien vallen, piept daar het jonge groen uit het gewas te voorschijn. Maar zij ervaren pijn om de dingen waar wij pijn om ervaren, zijn zij gelukkig met de dingen waar wij gelukkig van worden en.... ook daar leven hexxen. |
Toeval bestaat niet, dus is het niet toevallig dat ik een plaatje te zien kreeg van een hexx. Een zuidelijk half rondse hexx. Ik weet niet of zij weet dat ze een hexx is. Ik weet dat zij er een is. Ik herken het in haar gezicht, in haar lach, in haar ogen.
Het zuidelijk halfrond is te ver om
te vliegen. Misschien later, als ik een hexx-in-de-V.U.T. geworden ben en
alle tijd aan mijn kant is, dat ik het eens vliegend ga ondernemen. Nu is
mijn tijd te beperkt en onderneem ik een trip naar daar per idee
verplaatsing. Makkelijk, niet vermoeiend en even effectief.
Ik vlieg over eindeloos groene wouden, kleurschakeringen met strepen
rivieren erdoor. Heuvels en bergen glooien en deinen onder me door. Zomer
naderende herfst op het noordelijk halfrond, winter naderende lente op het
zuidelijk halfrond. Lieflijk en zacht toont het zich aan mij, vanaf deze
grote hoogte. Wat weet ik van dit land? Van de geschiedenis, de bewoners,
de gewassen en de dieren? Niets, helemaal niets. Alles wat hier groeit en
bloeit is me vreemd. Hun geschiedenis is me vreemd, hun gebruiken ken ik
niet. Herkenning vind ik in dat wat langer of korter terug van noord naar
zuid is getrokken. Witte emigranten die, soms generaties terug, soms nog
maar kort geleden, er hun stek van hebben gemaakt. De wereld is maar
klein. Als je 20.000 km vliegt, vlieg je vanzelf weer naar huis terug.
Verder weg kan je niet, zelfs niet als hexx.
Ik raak haar zachtjes aan, deze
wonderschone hexx van het zuidelijk halfrond. Ze slaapt en ik wil haar
laten slapen. Ze hoeft niet te weten dat ik besta, dat ik nu even bij haar
ben, dat ik haar ken. Ze hoeft het niet bewust te weten, nog niet. Ze moet
wel voelen dat ze niet alleen is. Dat er meer zijn zoals zij. Ze is jong,
het leven heeft haar al stevig te pakken gehad. Ze is sterk en pijn maakt
haar mooier. Ik wil haar wat dingen geven. Een mooie hexx-en bezem, zodat
ze trips kan maken, als ze daar behoefte aan heeft. Haar hexx-en hoed,
voor als de wereld op haar kop dondert en ze behoefte aan bescherming,
daartegen, nodig heeft. En verder wil ik haar een potje Moed en Lef geven.
Om zich los te worstelen van alle 'mag niets', 'kan niets' en 'hoort
niets' van onze wereld. Rust en vrijheid zit in jezelf, je hoeft ze alleen
maar toe te laten, om ze te ervaren.
Ik raak haar zachtjes aan, deze sterkte mooie, mooie hexx van het
zuidelijk halfrond. Ze doet haar ogen heel even open en kijkt. Ik weet dat
ze het morgen niet meer bewust zal weten dat ik bij haar was maar ze zal
haar spullen vinden en ze goed bewaren en gebruiken als ze, ze nodig
heeft.
| HeXX-en bestaan
niet en dromen zijn bedrog. Doe maar gewoon, dat is gek genoeg. Het is goed: ik pas me aan en conformeer me…. Tot het donker wordt en ik weer ga vliegen, Let op de maan, Soms, heel soms, kan je me dan zien gaan. |
 |
©2002 de_HeXX
