We werden ontvangen in een stijlvolle sfeervol verlichte ruimte. Waar mijn ogen maar heel even de kans kregen omdat ik direct na binnenkomst geblinddoekt werd. Gesproken werd er niet, er waren alleen maar handen. Vlugge warme trefzekere handen die mij vakkundig uit mijn kleren hielpen. 'Jammer' dacht ik nog 'heb ik me daarvoor zo uitgesloofd?' Het enige dat aan bleef waren mijn kousen en mijn schoenen. Een hand aan mijn elleboog en een andere hand laag in mijn rug loodste mij verder....

Dan hoor ik schuifelende voetstappen dichtbij komen. Vermoedelijk mijn metgezellin, we zijn samen genodigd op dit etentje. Iemand wordt op een bankje naast me neer gezet. En korte voetstapjes verwijderen zich weer rinkelend. Er is weer alleen muziek en duisternis. Ik ben nieuwsgierig genoeg om te onderzoeken wie of wat zich nu naast me bevind en ik steek een tastende zoekende hand uit.
Dat was mijn eerste grote fout van die avond. Met een kletsende klap raakt iets kort en fel pijnlijk mijn uitgestoken hand. 'Auw shit!' mijn geschrokken luide reactie blijkt direct de tweede grote fout.

Van griezelig dichtbij knalt er plotseling een harde bevelende stem in mijn oor dat 'NIEUWSGIERIGHEID' en 'STEMGELUID' onverbiddelijk afgestraft zullen worden. 'Dit was slechts een kleine 'waarschuwing''. Hevig geschrokken houd ik me zo stil mogelijk. Ook naast mij ervaar ik nu niets dan een absolute stilte en ik wacht even af. Als mijn maatje daadwerkelijk naast mij zit, zal ik dat nu zeker binnen een paar seconden weten….. Ineens klinkt er een tweede kletsende slag en een korte half ingeslikte giechelende kreun. Ik glimlach. 'En dat geldt uiteraard ook voor de andere gast aan tafel' gaat de stem onverbiddelijk door.

Rinkelende korte stapjes komen weer dichtbij. 'Voordat we een aperitiefje gebruiken krijgen mijn beide gasten nog een extraatje, steek allebei je handen naar voren!' zegt de stem nu warm en vertrouwd. 'We dineren met drie en een half, we hebben een slaaf voor de bediening, als je iets te kort komt steek je een vinger omhoog, dan zal ik zien of ik je helpen kan'. Onder het praten door word mijn rechterpols met een ijzeren boei aan mijn metgezellin haar linkerpols gezet. Mijn linkerpols vast aan een van de korte pootjes van mijn bankje.
'Prachtig dames, jullie maken een heel mooi plaatje' gaat de stem vergenoegd genietend verder 'vooraf gebruiken we een koude witte port, die krijgen jullie nu aangereikt'.
Schuifelende rinkelende voetstapjes en een koelglas wordt tegen mijn vingers gedrukt.
'Proost mijn dames' klinkt het en ik kan me vergissen maar ik meen toch enig leedvermaak te horen….

Daar zitten we dan. Bewegingsvrijheid genoeg maar er moet wel gecoördineerd bewogen worden anders gaat geen van ons tweeën iets drinken. 'Jij eerst?' klinkt het zacht fluisterend gevolgd door een snoeiharde kletsende slag en een ingehouden kreun. Ik knik ten antwoord, wat me een meesmuilend gegrinnik van jouw oplevert. 'Oke' waag ik terug te fluisteren, wat mij een harde tik op mijn rustende linkerhand oplevert. 'De dames hebben het nog niet helemaal begrepen geloof ik? Geen GEKLETS had ik gezegd' Jij duwt met jouw hand de mijne in mijn richting en ik neem een slokje van het koele zoete vocht. Ik duw jouw hand in jouw richting en we hebben onze manier gevonden.

We moeten elkaar helpen met eten, alles met de hand. Er zijn aanrakingen en warmte en er is een Meester die praat en straft als we een van de onbekende regels overtreden. Er zijn kreunen van verrukking en kreunen van pijn en schrik. Er zijn opgetogen woorden van een Meester die geniet van zijn tafelgenoten. Hij belooft ons dat we later zullen 'zien' wat een prachtige plaatjes we maken.

Een pittige sigaren rook kringelt in mijn neus. Ik zit zwijgend vergenoegd te dobberen op de muziek en de sfeer. lekker gegeten, zalige wijn gelardeerd met een stevige scheut schrik, pijn en verrukking. Het is zoet na tafelen.

'Kom' klinkt het plots 'deel twee van deze avond'. Handboeien klikken los. Ik draai mijn polsen maar als ik naar mijn blinddoek grijp is daar weer dat onverbiddelijke zweepje dat een kletsende afdruk op mijn hand nalaat. 'Afblijven' klinkt het kort en gebiedend. En kort daarop nog een keer. Daar is weer een hand aan mijn elleboog, een hand op mijn rug. Korte rinkelende schuifelende voetstapjes schuin achter me. We lopen een ruimte door, ik moet me draaien en mag gaan zitten. Ik voel en begrijp; een bed. Schop mijn schoenen uit, voordat ik me realiseer dat daar toestemming voor nodig heb. Twee klinkende slagen op mijn voeten, dank U wel.

'Maak het je gemakkelijk dames' klinkt het. Ik tast even naar de juiste positie en ga dan op mijn rug liggen. Jij kruipt ertussen in en gaat ook op je rug liggen. Vrijpostige handen raken aan. Strelen en aaien, knijpen en voelen, tasten en zoeken. Rozig, warm maar al snel ook geil en opgefokt zoeken naar elkaar. Naar meer gevoel. Kussen en aanraken, likken en proeven. Ik pijp je, je duwt mijn hoofd. Ik lik je ballen, streel je dijen. Kom mijn maatje tegen en kus haar warm en vol, zacht op haar mond over je heen. Je streelt m'n rug, billen. Voel twee handen op m'n heupen en een harde pik die duwend over mijn clit glijdt.

Jij bent het niet, of wel? Iemand kust, ik kus terug. Een hand glijdt tussen mijn benen en masseert mijn kruis, zoekt en trekt mijn clit, zorgvuldig aanrakend, trefzeker. Een pik glijdt diep in me en ik word hard en langdurig geneukt. Dan glijd er iemand onder me en een zachte snelle warme tong duwt me dieper in mijn gevoel, schokkend en met een kreun laat ik me gaan op het ritme van de harde duwende pik achter mij. Alles valt even weg als ik mijn komen, heftig en diep beleef, grijpend trekkende handen aan mijn heupen, twee, drie harde ongecontroleerde stoten en schokkend kom je kreunend klaar, terwijl je me kust en kust en streelt. Wie is waar en wie doet wat? Ik hoor mijn maatje kreunend genietend genomen worden. Diep gevoel, mijn handen vinden haar lijf, ik kruip tegen haar aan, streel haar rug als ze zich met een verrukte kreet tegelijk met je laat gaan. Ik ben helemaal gaar en moe en lekker. Lig nog stilletjes wat na te genieten. Het mag maar heel even. 'Kom' klinkt het kort, liefdevol bevelend, 'tijd om te gaan'. Ik word naar de badkamer begeleid. De blinddoek mag af, mijn kleren liggen keurig in een stapeltje te wachten. Na een douche en aankleden worden ik zonder woord met een zoen en een tik tegen m'n achterwerk weer op straat gezet.

De volgende dag valt er een zware enveloppe op mijn deurmat. Exact 29 foto's in zwart wit schetsen een caleidoscoop van de gebeurtenissen van de avond ervoor.
Voor beleven en oneindig veel keer herbeleven.