| Op woensdag deelde Hij me mee dat de datum waarop ik de opdracht uit zal moeten voeren vastgesteld is op 'n dinsdag in januari en Hij voegde er aan toe dat ik die dag een "leuk rokje" en spannende slip dien te dragen. Er gaan gelijk alarmbellen rinkelen in mijn hoofd. Hoezo leuke slip, wie krijgt mijn slip te zien, waarom een rok. Een heel scenario aan mogelijkheden passeert de revue in mijn hoofd maar ik realiseer me ook dat het evenzogoed een afleidingsmanoeuvre kan zijn en dit helemaal niks te maken kan hebben met de opdracht op zich. |  |
| Kortom ik ben weer een paar uur bezig met
me allerlei dingen afvragen en in mijn hoofd halen, wat waarschijnlijk precies
zijn bedoeling is. Op msn vertelde Hij me weer een klein gedeelte. Stap voor stap en natuurlijk express vertelt Hij me steeds iets meer maar wel zo danig dat ik eigenlijk nog niets weet en me alleen maar meer in mijn hoofd haal. Ik dien a.s. dinsdag een pakje op te halen in bruin papier met een brief erop vastgemaakt waarop staat "kajira e." Het adres krijg ik nog te horen. De brief bevat de opdracht, althans ik geloof dat Hij dat zei, het pakje , ik weet eigenlijk niet of ik dat open moet maken en wat er in zit weet ik dus al helemaal niet. Ergste is en daar heb ik vannacht een beetje van wakker gelegen is dat Hij me mededeelde dat Hij me beschreven had aan de persoon waar ik het pakje af moet gaan halen zodat hij/zij/ze weet/weten dat ik het ben. Pfffffffffffffffff ik moet dus een pakje gaan halen waarop staat kajira e. bij iemand die ik niet ken, die ik nog nooit ontmoet heb, die mij niet kent en ik weet dus ook niet wat er in die brief staat. Duizenden vragen tollen door mijn hoofd. Wie is het ? Moet ik daar naar binnen gaan, gaat die persoon iets tegen mij zeggen, weet die persoon van onze D/s relatie of is het gewoon een kennis (maar dat kajira op het pakje dan ?), wat moet ik zeggen en stel nou dat die persoon zegt niet van een pakje te weten...... of erger nog stel dat hij een opmerking maakt, wat dan ook, ik voel nu de gene al die ik dan zal voelen. Kortom een heleboel vragen, weinig antwoorden en een gevoel dat het midden houdt tussen spanning, schaamte en opgewondenheid. |
Inmiddels heb ik mijn Meester natuurlijk
op alle mogelijke manieren (geoorloofde en ongeoorloofde) bestookt met vragen
omtrent de locatie waar ik het pakje op moet halen. Toen dat totaal geen effect
had en ik uiteindelijk nogal ruw tot de orde werd geroepen er mee op te houden,
heb ik zelf een opsomming gemaakt van in mijn ogen mogelijke kandidaten. Ik had
er meer dan 10 genoemd en o wonder vandaag kreeg ik dan toch de bevestiging dat
de juiste naam erbij stond. Nu wist ik nog niets natuurlijk maar na wat gepuzzel
en gestreep bleven er zo'n 5 opties over. Uiteindelijk had ik een vermoeden en
bleven er in mijn ogen 2 adressen over. Het was niet meer nodig mijn Meester
wederom om tips te vragen, want vanavond kreeg ik dan eindelijk het adres waar
ik morgen het pakket met opdracht af dien te gaan halen.
Helaas werd ik van deze wetenschap bepaald niet rustiger. Het blijkt een winkel
te zijn die lingerie verkoopt en in de kelder een verzameling erotische SM-kleding
en sex attributen, inclusief SM "speelgoed" zoals zwepen, gags, boeien
enz. Ik ben er wel eens geweest en heb er ook wel wat leuke kleding aangeschaft.
De eigenaresse en haar medewerkers zijn keurige, leuke vrouwen, in hoeverre ze
zelf werkelijk SM-minded zijn of alleen affiniteit hebben met het fetish
wereldje is me niet duidelijk.
 |
Nu schreef Meester D. dus dat ik daar morgen het bewuste pakket met brief af moet gaan halen. Hij heeft volgens eigen zeggen "Heel leuk gepraat" met de dames, de dames zijn ook op de hoogte van de inhoud van het pakket, ze hebben het speciaal ingepakt, de brief die erbij hoort hebben ze ook bevestigd. |
| En Meester D. vertelde me dat 1 van de dames zelfs gesuggereerd had deze brief
open te stomen omdat ze wel erg nieuwsgierig waren naar de inhoud.
Verder leefden ze schijnbaar erg mee met het plannetje van mijn Meester en
vonden ze het allemaal nogal spannend en waren ze zeer benieuwd naar mijn
reactie wanneer ik om het pakket zou komen vragen. Nu moet ik dus morgen naar die winkel (please laat het stil zijn) en daar aan de toonbank gaan vragen naar een pakketje voor e., kreunnnnnnnnnnnnnnnn. Daarna dien ik de winkel te verlaten, de brief open te maken, de opdracht te lezen en m.b.v. de inhoud van het pakket de rest van de opdracht uit voeren. Meester D. merkte nog fijntjes op dat het best kon zijn dat ik met de inhoud naar een ander adres zou worden gedirigeerd, pfffffffffffffffffffffff. Ik kan me nog geen zorgen maken over de opdracht die in de brief staat, noch over de inhoud van het pakket, ik moet eerst maar eens zien dat ik het in handen krijg zonder dat ik me dood geneer. Ik zie me al staan daar en die lachende gezichten van die verkoopsters op me gericht. Ik hoop dat ik het zal durven..................... zucht. Kriebels heb ik wel, spannend vind ik het ook, maar ook dood eng en zo gênant....... |
De "dag" was aangebroken. Ik zat al de hele morgen nerveus op mijn werk en een paar korte mails van Hem maakten me niet bepaald rustiger :). Toen ik dan ook eindelijk om 12 uur de metro naar het door hem opgegeven adres was ik al behoorlijk nerveus. Het was markt in de stad en normaal gesproken vind ik dat erg leuk en struin ik alle kraampjes af maar nu wilde ik zo snel mogelijk mezelf door de mensenmassa heen wurmen om "het" maar achter de rug te hebben. Het adres dat hij me had gegeven, van een lingeriewinkel annex lederwaren zaak was me bekend.
Daar aangekomen heb ik eerst even in de etalage gekeken en moed verzamelt. Ik zag gelukkig geen publiek binnen. De roodharige verkoopster zat achter de pc. Die met bril zag ik in eerste instantie niet. Toen ik binnen stapte, zag ik dat ze achter de toonbak zat ( dat vrouwtje met bril) te praten met een flink uit de kluiten gewassen man...... kreun. Die verkoopster achter de pc, die was duidelijk met andere zaken bezig. Haar kon ik niet om pakje vragen. Maar die andere zat met die man te praten........ als ik tegen haar zou zeggen dat "Ik het pakje voor e." kwam halen zou die man ook alles horen. Kreunnnnnnnnnnn, waarom had ik dat nou weer. Goed ik eerst wat rondgekeken bij het herenondergoed , ze zag me daar niet namelijk, maar ja , ik kon niet blijven wachten. Dus uiteindelijk ben ik toch maar op de toonbank afgestapt. Ze stond op en die man bleef zitten ruimschoots binnen gehoorsafstand. Kut kut kut. Dus ik zeg, niet zo duidelijk waarschijnlijk: "ik kom een pakje halen..." ze reageerde niet direct volgens mij om te plagen, dus ik zeg "ik ben e." Zegt ze hard: "ooooooooooo, kajira e." die man hoorde alles! Ik zag hem kijken en ze duikt in een kast naast die vrouw die achter de pc zit. Die kijkt ook gelijk op, met een blik naar mij van: O! ben jij dat en ze pakt het pakje! Begint een verhaal dat er ook een brief in zit, dat ze eerst van plan waren die open te stomen, dat ze erg nieuwsgierig zijn, hoe leuk ze het wel niet vonden dat ik een man heb die al die moeite voor me doet enz. enz, en die man op de achtergrond maar luisteren. Ik pak het pakje aan, voelde me vreselijk opgelaten en zeg: "mag ik nog even rondkijken". Zij zegt: "tuurlijk, ga je gang als je wat weten wilt roep je maar" en terwijl ik richting trap loop, gaat ze met die man in gesprek en ik kon horen dat hij vroeg: "wat was dat nou.......?" Ik ben nog nooit zo snel die trap af gelopen. Beneden eerst als een kip zonder kop rondgelopen, keek in de spiegel, zaten rode vlekken in mijn nek, nou uiteindelijk werd ik wat rustiger en wat dingen bekeken. Ze hadden wel veel nieuwe dingen. Ik was er nu toch en besloot een topje te kopen. Nadat ik het gepast had liep ik naar boven om af te rekenen. De verkoopster zegt weer hoe leuk het is en zo en dat ze allemaal hebben meegeleefd (man was godzijdank inmiddels weg , ze zei dat het een kennis van haar was), en toen vroeg ze: "ga je de envelop niet open maken en het pakje?". Kreunnnnnnnnnnnnnnnnnnnnn. Ik zeg: "nou straks, dadelijk , op kantoor of zo...." pfff. Zegt ze: ".... ik weet wat er in het pakje zit!" Oooooooooooo, zucht, ik wist niet waar ik kijken moest. Ik zei iets van: "nou ik lees straks die brief en misschien kom ik nog wel terug, misschien moeten jullie kijken of het goed zit of iets dergelijks". Dat vrouwtje in een deuk natuurlijk ( Ik had nog niet in het tasje gekeken en wist dus echt niet wat het was). Nu ik het gezien heb, begrijp ik haar reactie ook wel, hahaha, kijken hoe de klemmetjes zitten...... Want dat waren het dus, voor de nieuwsgierigen onder de lezers, krokodillen-bekklemmetjes met een schroef. Nou ze wensten me veel plezier, ik moest de groeten aan mijn Meester doen en toen ben ik weggegaan.
| Terug op kantoor wachtte me nog een mail waarin me opgedragen werd de klemmetjes direct voor 10 minuten "te testen", waar ik natuurlijk direct gehoor aan gaf. Ik kan jullie verzekeren dat we hier nog veel plezier aan gaan beleven, maar de opdracht op zich, de spanning en het gegis vooraf, waren minstens even leuk. |  |
Dank U wel Meester voor al Uw moeite ...
ik heb er erg van genoten.
e. trotse sub van Meester D.
