Mark had het al weken van tevoren gepland. Het idee was 's nachts gekomen en had hem daarna volledig geobsedeerd, hij moest het uitwerken. Alles was tot op de minuut uitgestippeld, alle voorbereidingen getroffen. En hoe spannend de planning ook was, als die af is is het geen optie meer om het daarbij te laten. Mark was nog nooit zo zenuwachtig geweest, hij zette zoveel op het spel die avond, het was absoluut gekkenwerk. Hij keek nog even op zijn mobiel, geen smsje terug nog. Hij haalde diep adem, knoopte zijn perfect vallende smokingjasje dicht en liep met rechte rug en brede lach het monumentale pand binnen.   Al deze ijver was bestemd voor de nieuwe marketingmanager, Rianne, een onuitstaanbaar zelfverzekerde vrouw, hard en intimiderend intelligent. Haar ogen daagden hem uit vanaf het moment dat ze aan hem voorgesteld werd door de directeur, ze probeerde onmiddellijk haar dominantie te laten gelden. Mark was sinds een jaar productmanager en stond hiërarchisch op dezelfde trede, dus hij beantwoordde haar uitdaging met een hartelijk welkom en een strakke blik terug in die sprankelend groene ogen. Let the games begin, zeiden hun licht gespannen glimlachjes tegen elkaar.

Hun offensief begon op zakelijk vlak, Mark dreef zijn team op om prachtige producten te ontwerpen, Rianne bedacht briljante marketingcampagnes om die te verkopen. Ze zaten regelmatig laat op de avond nog te werken en alhoewel ze goed samenwerkten en geweldige resultaten leverden, ontspande hun contact zich niet.

Tijdens het jaarlijkse squashtoernooi begon een nieuw hoofdstuk in hun rivaliteit. Na een pittige match stond Mark nog even uithijgend tegen de muur aan terwijl zijn tegenstander al richting de bar liep toen Rianne langskwam. Ze opende de deur van de squashbaan en zei op luchtige toon: 'Lekker kontje hoor!' en liep door, een blik alsof ze Mark alleen maar had gefeliciteerd met een goede wedstrijd.

Vanaf toen nam hun competitie een nieuwe wending. Niet alleen zou hij haar bewijzen dat hij beter was in zijn werk, maar hij zou haar ook laten zwichten voor de verleiding. 's Avonds, nadat hun collega's naar huis waren werd de druk door beide partijen elke keer weer een beetje opgevoerd. Rianne was hier ook debet aan, Mark wist het zeker. De manier waarop ze haar lange haar 's avonds laat losmaakte. Soms dacht hij dat ze hem door de twee ramen die hun kantoren scheidden aankeek terwijl ze haar bovenste knoopje losmaakte of zich langzaam uitrekte. Ze kwam schrijlings op zijn bureau zitten als ze nog even iets wilde overleggen, net te dichtbij. Soms rook hij dat ze nog wat parfum op had gedaan laat op de avond. Ze keek hem altijd net iets te lang aan. Hij flirtte net zo goed terug, maar zou absoluut niet het initiatief nemen, dat zou gezichtsverlies zijn. Zij begreep dezelfde ongeschreven regels.

Door de weken heen verplaatste hun avondspel zich ook naar de drukbevolkte uren overdag, waar ze beiden zo gewiekst in waren dat hun collega's niets vermoedden. Ondeugende blikken terwijl de ander een presentatie gaf, een heel kort 'per ongeluk' aanraken van de voet van de ander tijdens de lunch, een hand die iets te lang op de rug van de ander blijft liggen. Alles onopvallend, subtiel, maar steeds overweldigender in zijn gedachten. Ondertussen gingen al zijn fantasieën over haar en hij vroeg zich af of ze ook aan hem dacht terwijl ze met gespreide benen tussen satijnen dekens op haar bed lag, langzaam wriemelend onder het dwingend genot van haar eigen vingers, een blik van getergde verrukking op haar gezicht terwijl ze kreunend klaarkwam.

Alles was heerlijk in balans tot die ene vervloekte week twee maanden terug. Op maandag kwam hij weer naar kantoor en verborg de blijdschap toen hij haar weer zag staan, op de gang met haar rug naar hem toe. Haar hand ging door haar lange golvende haar terwijl hij op haar afliep. Ze rondde net een gesprek met een medewerker af, en hij bewonderde haar zelfverzekerde houding en haar prachtige kont. 'Morgen Rianne' zei hij terwijl hij langs haar liep en in de overmoed van een stralende maandagochtend probeerde heel speels met zijn hand langs haar ruggegraat te strijken. Op dat moment draaide ze zich naar hem toe en het werd een vreemd soort aai. Helemaal niets speels aan, gewoon een beetje raar. Eén seconde maar schoot zijn gezicht uit de plooi en kwam een klein nerveus bijna onhoorbaar 'sorry' naar boven. Heel even was de balans weg. Hij vervloekte zichzelf van binnen, probeerde heel koeltjes door te lopen, maar wist aan haar blik dat dit een grove fout was. De rest van die week keek ze hem met haar superieure blik aan als ze elkaar spraken, zonder ook maar een greintje van flirten.

Mark peinsde zich rot hoe hij het spel weer kon opstarten. Hij miste hun über-subtiele affaire en kon zich niet onttrekken aan het gevoel dat hij als een overambitieus groentje afgedroogd was door deze koele dame. Midden in een slapeloze nacht kwam er opeens een idee in zijn hoofd, een strategisch alles of niets spel, een uiterste krachtinspanning om haar dan toch het hoofd op hol te krijgen. Al snel was het idee uitgewerkt en dit vervulde hem met een grenzeloos enthousiasme, wat hij ook uitstraalde. Zijn hervonden zelfvertrouwen en pretoogjes maakten haar nieuwsgierig, waardoor het aai-incident een beetje wegebde en hun flirt zich weer heel licht herstelde. Maar het idee was geboren en daarmee in beweging gezet. Dus toen tijdens het MT-overleg werd voorgesteld om de goede resultaten van het bedrijf te vieren middels een black tie diner voor de top van het bedrijf, zag Mark een kans en bood onmiddellijk aan het diner te organiseren. Met veel ijver regelde hij de perfecte locatie en bereidde alles nauwgezet voor.. en nu was het zover.

Rianne stond voor de spiegel, keek hoe de lange, diepgroene jurk om haar wulpse contouren viel. Haar haar had ze los, grote blonde golven feminiteit tot op haar schouders. Ze was zo'n beetje klaar om te gaan, maar was wat vroeg. Even vroeg ze zich af hoe Mark eruit zou zien in een smoking, achter haar in het spiegelbeeld, ontspannen en een tikje arrogant als een man die gewend is te krijgen wat hij wil.
Haar mijmering werd verstoord door een piepje van haar zakelijke telefoon, een smsje. Afwezig pakte ze de Blackberry en opende het bericht van een haar onbekende afzender. Zodra ze het bericht las verstijfde ze en keek geshockeerd naar de woorden op haar schermpje. Ze las ze nog een keer en de betekenis zonk in. 'Ik draag geen boxershort vanavond...durf jij ook je slipje thuis te laten? Mark'.
De schok werd vrijwel meteen opgevolgd door een week gevoel in haar knieën, een wazig warme knoop in haar buik, op hun beurt weer gevolgd door een dijkdoorbraak aan rationele en irrationele gedachten.
'Hoe durft 'ie?!'
'De hele directie is er vanavond'
'Toch. Dat ie dat durft..'
'Je piekert er niet over, Rianne'
'Toch niemand die het ziet'
'Wel een heel geil idee, zijn lekkere kont boxerloos in een pantalon'
'Zal ik bluffen, doen alsof ik meespeel, gewoon 's zien waar dit heen leidt?'
'Als dit uitkomt is 'ie zijn baan kwijt'
'Als ik meedoe sleurt ie me mee'
'Geile beslissingen zijn zelden goede beslissingen, Rianne'

Uiteindelijk besloot ze het niet te doen. Gelijk stoppen, voor dit uit de hand zou lopen. Ze toetste op haar Blackberry 'Niet gepast Mark, kappen nou voor ik dit als ongepast gedrag moet melden.' Vervolgens wiste ze de tekst, liftte in één kordate beweging haar jurk omhoog en trok haar string over haar stay-ups en hoge hakken uit. Ze keek zichzelf even aan in de spiegel en zag een fellere blik dan ze verwachtte. De autorit trok voorbij in een waas van twijfel, spanning en hypotheses. Toen ze uitstapte merkte ze pas dat ze een beetje vochtig was geworden ervan.

Toen ze het sjieke landhuis Wolfslaar binnenliep, probeerde ze niet gelijk naar Mark te kijken, die net als een perfect gastheer een tweetal champagneglazen van een dienblad afpakte voor de CEO en zijn vrouw, zijn rug naar haar toe. Toen iemand Rianne bij naam verwelkomde, meende ze zijn rug te zien verstijven. Hij draaide zich om met een perfecte glimlach op zijn jongensachtig knappe gezicht en verwelkomde haar hartelijk, op haar aflopend tot hij haar drie zoenen kon geven, waarbij hij geen milliseconde liet merken dat ze niet gewoon twee collega's waren. Dat verwarde haar even; het smsje zou toch wel echt van hem zijn?

Ze besloot dat het onderdeel van het spel was en in de vestibule van het monumentale pand begon een onwaarschijnlijke dans. Zodra Mark verhuisde naar de inkoopmanager en haar man, schoot Rianne aan de andere kant van de ruimte de financial controller aan. Mark naar de bar, Rianne naar de grappige managementconsultant. Zo dansten ze om elkaar heen zonder een woord te wisselen, meestal met de rug naar elkaar toe, alleen korte glimpsen van elkaar opvangend.

Toen het gezelschap compleet was, bij elkaar veertig mensen, heette de charismatische CEO hen welkom met een van zijn karakteristieke onvoorbereide speeches, altijd evenveel humor als boodschap in zijn woorden. Rianne stond vlakbij de trap die hij als podium had gekozen en ze wist dat Mark schuin achter haar stond, nog geen meter verwijderd. Tot haar verbazing voelde ze toen de CEO net van wal was gestoken dat iemand net iets te dicht achter haar stond; hij raakte haar niet aan, maar zat wel in haar persoonlijke ruimte, ze voelde zijn aanwezigheid haast alsof hij haar stevig tegen zich aan hield. Was hij het? Ja, hij was het, ze wist het zeker. De woorden van de CEO gingen volledig langs haar heen, zijn arrogante aanwezigheid slokte alles op. Even werd ze kwaad, voelde ze zich gefrustreerd om zijn zelfvoldane ondeukbare vertrouwen, boos dat ze zich mee liet leiden hierin. En bang dat ze de touwtjes uit handen had gegeven door aan zijn verzoek te voldoen. Zijn stem drong tot haar botten door toen hij zacht in haar oor fluisterde 'En?'. Ze voelde zich opeens naakt, warm en weerloos toen ze bijna onmerkbaar ja knikte. De korte hapering in zijn ademhaling maakte haar echter in een klap bewust van haar macht.

Na de speech nodigde Mark het gezelschap uit om aan tafel te gaan. In de elegante balzaal stonden vijf tafels met smetteloos wit linnen ingedekt. Over elke rugleuning hing een servet gedrapeerd met daarin geborduurd de naam van degene die Mark op die plek in gedachten had. Mark had Rianne recht tegenover hem aan zijn tafel geplaatst, met een aantal spraakmakende gasten om hen heen. Tijdens het voorgerecht kwam er al een levendige discussie op gang, waarbij het enige wat telde was hoe Rianne hem af en toe kort aankeek, strijdlustig, ietsje onzeker, gedreven. Een blik op zijn horloge vertelde hem dat het op internet voorgeprogrammeerde smsje over een minuut aan zou komen, wat hem met voorpret vervulde. Rianne hoorde het zachte piepje in haar handtas, en keek even heel subtiel op het schermpje, ondertussen verontschuldigend tegen haar buurman, iets over een sales rep in China die door zou geven of een belangrijke deal doorging.

'Ga naar het meest linkse damestoilet. Onder de wastafel vind je een cadeautje. Draag dat als je terugkomt. Mark.' Rianne schrok van de kelner die haar bord uit kwam halen, zou hij het hebben kunnen lezen? Vast niet. Ze keek even naar Mark, haar gezicht een klein beetje bleek en rood tegelijkertijd, haar hartslag verhoogd, maar haar uitdrukking wonderbaarlijk kalm. Hij sloeg langzaam zijn ogen op, keek haar aan en glimlachte mysterieus. Ze excuseerde zich en liep naar het toilet, waar een vrouwelijke collega net naar buiten kwam. Rianne voelde zich betrapt, maar groette haar vriendelijk en ging het linker toilet in. Ongeduldig liet ze zich zakken om onder de natuurstenen wastafel een matzwart doosje te zien zitten, achterin vastgeklemd. Ze maakte het mysterieuze doosje meteen open, een korte gedachte aan de doos van Pandora negerend in haar nieuwsgierigheid. De inhoud verbaasde haar. Een zwarte string, gelegen op een zwart fluwelen ondergrond. Mooi, stijlvol, een merk wat ze zelf ook vaak droeg. Maar waarom een string, als hij haar net had gevraagd geen slipje te dragen? Toen ze het stringetje eruit pakte zag ze een briefje eronder liggen. 'Het slipje is om te voorkomen dat de balletjes hieronder eruit kunnen.' Het zwarte fluweel bleek een deksel en eronder vond Rianne twee glanzende rode kunststof balletjes. Ze wist meteen wat het waren en werd er geil van. Ze keek zichzelf nog even nee-schuddend aan in de spiegel en zag hoe haar hand de twee met een touwtje verbonden balletjes trefzeker tussen haar licht opgezwollen schaamlippen doorloodsten, een slipje eroverheen als schrale troost. In de vochtige warmte kwamen ze langzaam tot rust, maar nooit helemaal. Bij elke beweging van haar benen bewogen ze langs elkaar, kleine schokjes genot in haar binnenste. Toen ze het toilet uitliep viel haar opeens op dat ze ze hoorde, zachtjes tegen elkaar aan klikkend. Zou het voor anderen ook te horen zijn? Nee, vast niet. Toch? Even op en neer lopen in de garderobe. En weer terug het toilet in.

Rianne pakte haar Blackberry en typte 'Nice. 1 voorwaarde; ik doe ze nu in, maar zodra ik boven ben wil ik dat jij me bewijs levert dat je geen ondergoed aanhebt. Deal?' Binnen een halve minuut kwam de sms terug 'Deal.' Rianne voelde zich als een soldaat die midden in een grote veldslag ook eindelijk een geweer had gekregen. Maar de strijd was nog lang niet gestreden. De trap omhoog leverde een spervuur aan genotsprikkels op, ze zou blij zijn als ze weer zat. Eenmaal aan tafel keek ze Mark twee minuten lang niet aan, uit angst vuurrood aan te lopen. Toen ze hem eenmaal aankeek, genoot ze volop van zijn ondeugende blik, die pretoogjes die zowel jongensachtig als dominant keken. Mark verliet de tafel en kwam twee minuten later terug, vrijwel tegelijk met zijn smsje. Rianne negeerde de sms, en begon terwijl het tussengerecht ingezet werd een gesprek met Mark en zijn buurman over de rare gewoontes van de Chinezen, waar ze een week eerder bij op handelsmissie was geweest. Toen iedereen uitgegeten was, ging ze naar buiten om een sigaret te roken, maar vooral ook om bij de eerst mogelijke gelegenheid haar sms te openen. De sms bleek een mms; een closeup van Mark's kruis, een open pantalon aan de rechterkant zo ver mogelijk naar beneden, een klein beetje keurig bijgehouden schaamhaar onthullend. Ze draaide zich naar Mark toe, die nog binnen stond en hield de telefoon tussen hen in, zodat ze zich voor kon stellen hoe hij eruit zou zien als hij zich op dat moment ontkleedde. Mark zag haar naar hem kijken en voelde zich ongemakkelijk onder haar keurende blik, wat haar goed deed.

Tijdens het hoofdgerecht barstte een levendige discussie los aan tafel, flink doorspekt van de humor van de managementconsultant aan de tafel. Na een bijzonder rake grap lachte de hele tafel harduit, toen Rianne plots werd geraakt door een diepe schok in het centrum van haar wezen. Ze trilden! Hard, ongenadig! Golven plezier vermengden zich met pure angst, haar lach stierf weg in een gekweld genot.
Toen het gelach wegebde werd echter ook de trilling veel minder, maar bleef wel aanwezig, een hinderlijk zoemende bij in haar onvrijwillig samentrekkende kut. Het was heerlijk, maar zo zou ze zeker klaarkomen, ter plekke aan tafel tussen haar 55-jarige collega en de vrouw van de CFO in.
Ze keek haar kwelgeest, die tegenover haar onder tafel een kleine afstandbediening vasthad, met vuurspuwende ogen aan, maar kreeg het genot niet uit haar woede gefilterd. Waarom had ze niet gezien dat dat touwtje tussen die ballen ook een elektriciteitsdraad bevatte! Ze vervloekte zichzelf en Mark en probeerde zich uit pure armoede maar volledig te concentreren op de smaken van haar hoofdgerecht. Toch kwam een orgasme langzaam dichterbij, als een kloof die opdoemt voor een horde voortstormende bizons. Inmiddels was ze ook blij met het slipje omdat ze te nat voor woorden was geworden. Vlak voor het zover was keek ze Mark doordringend aan en schudde heel kort en venijnig 'nee'. Ze wist niet of hij het opvatte als smeken of gebieden, maar het had wel effect, het allesoverheersende trillen hield op.
Nadat ook deze gang uitgehaald was, stond ze op van tafel en keek Mark even aan, met haar ogen gebarend om hem te volgen. Ze zag nog net zijn blijdschap toen ze wegliep naar het toilet. Daar aangekomen haalde ze de balletjes uit haar gekwelde vagina, en stopte ze samen met het doorweekte slipje in haar handtasje. Toen ze zijn zware passen o de trap hoorde, stelde ze zich achter de deur op. Ze hoorde hem de herenwc ingaan en gelijk weer uitkomen. Toen zag ze de deur van het damestoilet twijfelend opengaan. Zodra hij binnen was greep ze zijn arm en duwde hem met zijn arm achter zijn rug hard tegen de muur.
'Dat geintje flik je me niet meer, lekker ding. Inleveren die afstandsbediening, anders doe ik ze nu uit.' beet ze hem toe. Hij pakte het uit zijn broekzak en gaf het aan haar. Ze stopte de balletjes samen met het slipje in zijn broekzak, de balletjes onder. 'Mijn natte slipje zit in je broekzak, niet aankomen tot je vanavond thuis bent. En nou naar boven jij!' Hij had zich inmiddels een beetje hervonden, maar liet zich licht teleurgesteld door haar naar buiten werken. Rianne verzond terwijl ze ook naar boven ging een smsje 'Als je tijdens je speech besluit je aan me over te geven, zul je de woorden 'sorry, ben ook maar een vent' moeten zeggen.'

Hij las het bericht terwijl ze aanschoof, en keek verwonderd. Tijdens het dessert was de spanning tussen hen beiden knetterend, maar toch hield hun façade stand. Mark was een perfect gastheer, Rianne een sprankelend tafelgenoot, zij het beiden een beetje afgeleid. Hun onderlinge communicatie bestond uit heel korte gedeelde blikken, die hele oeuvres spraken. Mark zag haar zelfverzekerde lach en vroeg zich af wat er in haar omging. Na het dessert was het traditiegetrouw de rol van Mark als organisator van het diner om af te sluiten. Hij had een geestige, slimme speech bedacht en was nooit nerveus geweest om in het openbaar te spreken. Deze keer wel. Misschien was het het slipje in zijn zak, waarvan hij toch stiekem al had gevoeld dat het vochtig was. Misschien toch dat smsje wat hij niet begreep.

Hij stond op en begon zijn verhaal voor de aanwezigen, waarbij hij al gauw de lachers op zijn hand had. Na een paar minuten voelde hij zich helemaal in zijn element. Op dat moment kwam zijn voorgeprogrammeerde sms bij haar aan. Ze las hem meteen. 'Als je de trap naar het toilet naar boven ipv beneden volgt, kom je bij een vergaderzaal uit. De deur staat open. Zie je tijdens de koffie.' Rianne las het en liet geen reactie merken.

Bij het daarop volgende lachsalvo schoot Mark's hartslag omhoog toen hij de sterke trilling vlak naast zijn geslacht voelde. Meteen begreep hij wat Rianne gedaan had. Ze keek hem genadeloos aan, met een grote lach op haar mooie gezicht, hem daarmee vertellend dat de vervloekte balletjes op maximaal zouden blijven staan tot hij zich overgaf. Hij probeerde verder te gaan met zijn speech, maar kreeg er geen volzin meer uit. Hij vroeg zich af of de balletjes te horen zouden zijn. De balletjes trilden ongenadig door, slechts de hele dunne stof van de pantalonbroekzak scheidde ze van de gevoelige huid van zijn penis. Hij voelde dat ze hem een erectie aan het geven waren. 'Straks sta ik met een harde paal voor een groep van al mijn collega's en leidinggevenden' schoot het door zijn hoofd. Die angst hield het niet tegen. 'Uhm... even mijn speech vergeten' stamelde hij, 'ik ben ook maar een vent.' Het trillen ging gewoon door daarna. 2 seconden, 3, was het omdat hij geen sorry zei erbij?, 4 en toen gingen ze uit. Opgelucht haalde hij adem en maakte zijn speech af, eindigend met een grap die zelfs de accountant aan het dijenkletsen kreeg. Hierna werd de koffie geserveerd in de vestibule. Mark voelde zich moe, leeg en verslagen. Zijn collega's complimenteerden hem met zijn speech, hij wilde eigenlijk gewoon naar huis. Het verraste hem dat hij zijn mobieltje voelde trillen. Zou ze hem de overwinning willen inwrijven? Waar was ze eigenlijk?

'Nou, waar blijf je dan? Je hebt zo hard je best gedaan tenslotte.' Hij excuseerde zich en ging richting toilet, maar liep de trap op naar boven. De deur stond open, zoals hij de maître had gevraagd (en ruim voor had moeten betalen). Hij liep de donkere ruimte binnen en zag haar voor het raam staan met de rug naar hem toe. 'Kleed je voor me uit, je bent van mij vanavond.' klonk haar stem, zacht en resoluut.

Gentleman X