Aandacht door: Robert
| Ik weet het. |
| Je bent hartstikke moe. Je kunt wel janken. Je ogen rollen uit hun kassen, er zijn veel emotionele dingen die tegelijk om aandacht vragen en je hebt er geen tijd voor. Er zijn veel dingen op je af gestormd. Je hebt je suf gelezen en je zou nu willen dat je blind was. Niets meer zien. Heerlijk rustig, niets meer te hoeven zien. Zonder op te vallen ben ik in jouw kamer gekomen. Ben in een hoekje op de bank gaan zitten lezen. Geen ander doel dan bij je zijn. Het begint tot je door te dringen dat ik er ben. Ik merk dat je kijkt. Ik kijk terug, leg het boek weg en wenk je om bij me te komen. Je staat op en loopt op de bank toe. Eerst ga je in de tegenoverliggende hoek van de bank zitten. Je trekt je knieën op en laat je kin er op rusten. Je kijkt me rustig aan, maar ik zie de moeheid in je ogen. De pijn die nooit ver weg is en je uit het lood slaat. Die jouw onzekerheid voedt en je wanhoop. Sterke vrouw. Kom maar bij me, zeg ik. Je kruipt naar me toe en legt je hoofd tegen me aan. Ik neem je hoofd in mijn handen, zo vertrouwd en intiem. Het gevoel van je hoofd dringt via mijn handen tot me door. Mijn aanwezigheid stroomt via mijn handen jouw bewustzijn binnen. Dan draait je gezicht naar me toe, en je legt je hoofd tegen me aan. Legt je rug van de bank afgekeerd: je heupen tussen mijn benen, jouw benen over de mijne heen, je knieën tegen de rugleuning. Blote voeten op de bank. Als vanouds. Ik geniet van je. Ik heb mijn armen om je heen en knel je stevig vast. Zoals je dat soms zo graag hebt. Je verbergt je hoofd in mijn armen en je rolt je op. Ik verberg je helemaal bij en in mij. Probeer een wolk van stevigheid en warmte om je heen te spinnen. Mijn handen voelen je rug. Ik streel je rug en voel je gaandeweg ontspannen. Ik aai je haar, je voorhoofd, je nek en je wangen. Je drukt een kus op mijn vingers en ademt diep uit. Je zegt iets onsamenhangends, maar het klinkt goed. Je ontdooit weet ik. Het moment waarop jij niet zelden de rollen omdraait. Ik kus de plek achter je oor. Maak er een natte plek van. Lik de plek en je hals. Je strekt je uit en slaat behaaglijk een been over de rugleuning. Je slaat je armen om mijn nek en brengt mijn gezicht bij het jouwe. Dan kus je me, op jouw manier. Onbeschrijflijk zacht, nat en vol. Zoals altijd zink ik in je kussen weg en kus ik jouw mond totdat ook jij wegzinkt. In mij. Je voelt hoe je stevig in één arm ligt terwijl de andere gaandeweg indringender je lichaam streelt. Je flanken, de ronding van je borsten, je hals, je buik. Je vlijt je naadloos tegen me en voelt warm aan. Je vertelt me woordeloos dat jij zelf warm bent geworden en dat dat goed is. Je adem is warm in mijn nek en je hebt je ogen gesloten. Ik weet dat je er van geniet je veilig en geil te voelen. Veiligheid om te zijn wie je bent. Waarbinnen je je aan me wilt en durft tonen. Veiligheid waarbinnen je wilt dat ik je nader, van je geniet, en je neem. Nu ben je passief. Op een ander moment heb je een ontembare actieve energie. Je lichaam ligt wijd open voor mijn ogen en aanrakingen. Zoals steeds: een wonder. Een uitnodiging. Er hoeft niets, maar het gebeurt wel. We weten het allebei. Je voelt je zwaar warm en moe. En prettig. Je wilt dat mijn handen over je lichaam gaan en dat gebeurt. Zachte strelingen over je nek, je armen, je borsten waarvan je weet dat ik er naar verlang ze te zien, rondjes over je buik. Je benen, over de soepele stof van je broek heen. Verlangen groeit. Je zegt dat je het heerlijk vindt en je lichaam beaamt het. Je benen zijn nu meer opengespreid dan nodig. Ik zoek de intieme warmte van de binnenkant van je dijen. Streel die met aandacht en laat –als terloops- mijn hand over je kruis glijden. Ik voel de warmte, de hitte op de plaats van je grot -diep onder de stof. De welkomstvochtigheid die ik vermoed. De sluimerende omvattende kus die me uiteindelijk in je zal trekken. Ik streel je nu sterker, dwingender en ik merk tegelijkertijd dat je in slaap dreigt te vallen. Je zegt wat onduidelijks. Ik kus je. Je ontvangt mijn kus diep en warm slaperig. Je vraagt zachtjes en ver weg of ik je wil neuken. Dat je mij bij je wilt hebben. Ja liefste, is het enige antwoord dat ik kan geven. Ik praat zachtjes tegen je terwijl ik je probeer uit te kleden. Ik vertel dat ik je naakt zal neerleggen. Een warm dekentje onder je en over je heen. Dat ik je benen zacht zal spreiden, wat geen enkele kracht zal kosten. Je voeten kussen, je benen. Langzaam over je heen naar boven glijden. Huid over huid. Je schoot met mijn verlangende mond aanraken, zoals ik je lippen kuste, waarvan we beiden de smaak nog proeven. Dan verder over je omhoog glijden omdat ik je lippen wil naderen en op mijn mond wil drukken als mijn pik zich in jou drukt, voor hij doorglijdt tot hij niet verder kan. Ik zie je glimlachen. Ik streel je intensief en zie de trekken op je gezicht komen die alleen een genietende vrouw toont. Ik zie de trekken op je gezicht, zo onwaarschijnlijk prachtig, die aangeven dat je in beweging bent en wat je ervaart. Ik zal je kussen en beminnen. Je voelt een hand die de band van je broek al lang is gepasseerd en die ook onder het elastiek van je broekje is gegleden. Vingers en handpalm, die zich over je kut krommen, een weggetje vinden naar je gevoel, vingers die op de gordijntjes van je kloppende grot drukken. Zo dadelijk is je broek uit, maar nu is er nog het zoeken, tasten en vinden. Ik voel je in mijn hand liggen en hoor je kreunen. Je bekken krampt zich ineens voor- en achterover, waarbij je mijn vingers met kracht diep in je kut dwingt. Dan ben je ineens in |
| slaap gevallen. Je bent heel stil.
Zo blijven we lang zitten. Ik houd je vast en wieg je. Je slaapt. Mijn armen doen pijn. Ik draag je naar bed, dek je toe en blijf een poos bij je. Dan kus ik je en ga weg. Robert Nowan |
 |